Major General Despair - Crass

We’re looking for a better world, but what do we see?

Just hatred, poverty, aggression, misery

So much money spent on war

When three quarters of the world is so helplessly poor

Major General Despair sits at his desk, planning a new mode of attack

He’s quite unconcerned about chance or risk

The Major General’s a hard nut to crack

Oh yes, he designs a cruise missile, tactically sound, operationally OK

While the starving crawl onto the deathpile

They can’t avoid their fate another day

Attack on the mind, but he calls it defence

But I ask you again who’s it for?

Do the starving millions who don’t stand a chance

Hope to benefit by his stupid war?

Babies crippled with hunger before they could walk

Mothers with dry breasts cry dry tears

And meanwhile Major General Despair gives a talk

On increasing the war budget over the years

How can they do it, these men of steel

How can they plot destruction, pain?

Is it the only way they can feel

By killing again and again?

Is it some part of themselves that has died

That permits them to plan as they do?

Or is it us that is dead, do we simply hide

From the responsibility to stop what they do?

There’s so many of us, yet we let them have their way

As this moment they’re plotting and planning

We’ve got to rise up to take their power away

To save the world that they’re ruining

They’re destroying the world with their maggot-filled heads

Death, pain and mutilation

They’ve got the responsibility of millions of dead

Yet they’re still bent on destruction

The generals and politicians who advocate war

Should be made to wade in the truth of it

They should spend sleepless nights shivering with fear

And by day time should crawl in the deathpit

They’ll find the truth of what they’ve done there

Festering corpses they and their kind made

Eyeless skulls that endlessly stare

Having seen the truth of military trade

The earth was our home, the wind and the air

The blue sky, the grass and the trees

But these masters of war, what do they care?

Only sentiments, these

It’s our world but through violence they took it away

Took dignity, happiness, pride

They took all the colours and changed them to grey

With the bodies of millions that died

They destroy real meaning through their stupid games

Make life a trial of fear

They destroy what values we have with their aims

Make us feel it’s wrong if we care

Well, we do care, it’s our home they’ve been at it too long

If it’s a fight they want, it’s beginning

Throughout history, we’ve been expected to sing their tired song

But now it’s OUR turn to lead the singing

Fight war, not wars, make peace, not war

Fight war, not wars, we know you’ve heard it before

Fight war, not wars, make peace, not war

Fight war, not wars, make love, not war

1−2-3−4 we don’t want your fucking war

We zijn op zoek naar een betere wereld, maar wat zien we?

Gewoon haat, armoede, agressie, ellende

Zoveel geld uitgegeven aan oorlog

Als driekwart van de wereld zo hulpeloos arm is

Generaal-majoor Wanhoop zit aan zijn bureau en plant een nieuwe manier van aanvallen

Hij maakt zich geen zorgen over kans of risico

De generaal-majoor is een harde noot om te kraken

Oh ja, hij ontwerpt een kruisraket, tactisch verantwoord, operationeel OK

Terwijl de hongerigen op de dodenhoop kruipen

Ze kunnen hun lot niet meer ontlopen

Aanval op de geest, maar hij noemt het verdediging

Maar ik vraag je nogmaals voor wie het is?

Doe de uitgehongerde miljoenen die geen kans maken

Hoop te profiteren van zijn stomme oorlog?

Baby's kreupel van de honger voordat ze konden lopen

Moeders met droge borsten huilen droge tranen

En ondertussen geeft generaal-majoor Wanhoop een toespraak

Over het verhogen van het oorlogsbudget in de loop der jaren

Hoe kunnen ze het doen, deze mannen van staal?

Hoe kunnen ze vernietiging, pijn beramen?

Is het de enige manier waarop ze zich kunnen voelen?

Door steeds opnieuw te doden?

Is het een deel van zichzelf dat is gestorven?

Zodat ze kunnen plannen zoals ze doen?

Of zijn wij het die dood zijn, verbergen we ons gewoon?

Van de verantwoordelijkheid om te stoppen met wat ze doen?

We zijn met zovelen, maar we laten ze hun gang gaan

Op dit moment zijn ze aan het plotten en plannen

We moeten opstaan ​​om hun macht weg te nemen

Om de wereld te redden die ze verpesten

Ze vernietigen de wereld met hun met maden gevulde hoofden

Dood, pijn en verminking

Ze hebben de verantwoordelijkheid van miljoenen doden

Toch zijn ze nog steeds gericht op vernietiging

De generaals en politici die oorlog bepleiten

Moet worden gemaakt om in de waarheid ervan te waden

Ze zouden slapeloze nachten moeten doorbrengen, bibberend van angst

En overdag zou de tijd in de dodenkuil moeten kruipen

Ze zullen de waarheid vinden over wat ze daar hebben gedaan

Festende lijken die zij en hun soort hebben gemaakt

Oogloze schedels die eindeloos staren

Na de waarheid van militaire handel te hebben gezien

De aarde was ons thuis, de wind en de lucht

De blauwe lucht, het gras en de bomen

Maar deze meesters van oorlog, wat kan het hen schelen?

Alleen sentimenten, deze

Het is onze wereld, maar met geweld hebben ze hem weggenomen

Nam waardigheid, geluk, trots

Ze namen alle kleuren en veranderden ze in grijs

Met de lichamen van miljoenen die stierven

Ze vernietigen de echte betekenis door hun stomme spelletjes

Maak van het leven een beproeving van angst

Ze vernietigen de waarden die we hebben met hun doelen

Laat ons voelen dat het verkeerd is als het ons iets kan schelen

Nou, het kan ons wel schelen, het is ons huis waar ze te lang zijn geweest

Als het een gevecht is dat ze willen, begint het

Door de geschiedenis heen is er van ons verwacht dat we hun vermoeide lied zingen

Maar nu is het ONZE beurt om de zang te leiden

Vecht oorlog, geen oorlogen, maak vrede, geen oorlog

Vecht tegen oorlog, geen oorlog, we weten dat je het al eerder hebt gehoord

Vecht oorlog, geen oorlogen, maak vrede, geen oorlog

Vecht oorlog, geen oorlogen, bedrijf de liefde, geen oorlog

1−2-3−4 we willen je verdomde oorlog niet