Health Surface - Crass

Places of sickness nurse me cold

Attendant whiteness glare in dark

Straighten out the winding sheet

Twisted round in poorest dreams

Shattered proofing of the lost

Splinter shackled, little wounds

Of cruelty and truth, they tie

The one way sickness up inside

Regressive smile, a baby’s laugh

A learnt contortion of the mouth

Places of laughter leave me cool

Hot fire dying down to ash

Beauty breezes through so swift

Endless roundabout of grief

Not much to ask, a rightful place

Where nothing matters, but can’t touch

Without a sinking heart, this sigh

Could be the wind among the leaves

This pain does not belong to me

They’ve taken everything away

To nurse the sicknesses of loss

Instilled with fear and bleachy guilt

Impatient winds up in her cloth

The tired shoes are splitting up

With weighty promises of love

Waiting for the last to fall away

Buckle noose around the strap

All that separates the flesh

From green grass or sinking mud

Stagnating, knowing the delusion

Clean sheets waiting for a body

Slapped into life and slowly gutted

A place of sickness is to die in

Tired of the cruelty and lying

Drip-fed tears of the forsaken

They say, «Well soon have you up and walking»

Took the prison for a stronghold

Took the lies for a love-song

Paid for life on a shoestring

Waiting for the last to fall away

Buckle noose around the strap

All that separates the flesh

From green grass or sinking mud

Ziekteplekken verzorgen me koud

Begeleider witheid schittering in het donker

Maak het opwindvel recht

Gedraaid in de armste dromen

Verbrijzelde proofing van de verlorenen

Splinter geketend, kleine wonden

Van wreedheid en waarheid, ze binden

De eenrichtingsziekte van binnenuit

Regressieve glimlach, de lach van een baby

Een aangeleerde verdraaiing van de mond

Plaatsen van lachen laten me cool

Heet vuur dooft tot as

Schoonheid waait er zo snel doorheen

Eindeloze rotonde van verdriet

Niet veel te vragen, een rechtmatige plek

Waar niets ertoe doet, maar niet kan aanraken

Zonder een zinkend hart, deze zucht

Kan de wind tussen de bladeren zijn

Deze pijn is niet van mij

Ze hebben alles weggenomen

Om de ziektes van verlies te verzachten

Doordrongen van angst en bleek schuldgevoel

Ongeduldig windt zich op in haar doek

De vermoeide schoenen gaan uit elkaar

Met zware beloften van liefde

Wachten tot de laatste wegvalt

Gesp lus rond de riem

Alles wat het vlees scheidt

Van groen gras of zinkende modder

Stagnatie, de waan kennende

Schone lakens wachten op een lijk

In het leven geslagen en langzaam ontdaan

Een plaats van ziekte is om in te sterven

Moe van de wreedheid en liegen

Druppelgevoede tranen van de verlatenen

Ze zeggen: "Nou, laat je maar lopen"

Nam de gevangenis als een bolwerk

Nam de leugens voor een liefdesliedje

Betaald voor het leven op een laag pitje

Wachten tot de laatste wegvalt

Gesp lus rond de riem

Alles wat het vlees scheidt

Van groen gras of zinkende modder