Arlington 73 - Crass

-Ya that’s good

-Should we uhh play the whole lot now?

Their arms have been steel

Their blood, the oil of machinery

Their bodies are the ballast of war

Their souls are the blast of it

The power, the trickle of hope

The dreamy eyed bodies of lost time

Too many to respect

Too many to feel

Too many to know

Too many to remember

The distorted and the burnt

And the scarred

And the torn

And the squashed

And the cut

And the forgotten

Body, and flesh, and energy

The last makings of the future

Upon green banks of unseen battlefields

How quaint a tribute to such savage slaughter

Those young boys have been denied

The chance to realize and to become

They, too might have been standing here

I carry these bodies from the poppy fields

I lay them before you

Is this shame that you, too shall rot

-Ja dat is goed

-Moeten we nu alles spelen?

Hun armen zijn van staal

Hun bloed, de olie van machines

Hun lichamen zijn de ballast van de oorlog

Hun zielen zijn de explosie ervan

De kracht, het straaltje hoop

De dromerige lichamen van de verloren tijd

Te veel om te respecteren

Te veel om te voelen

Te veel om te weten

Te veel om te onthouden

Het vervormde en het verbrande

en de littekens

en de gescheurde

En de geplet

en de snit

En de vergeten

Lichaam, en vlees, en energie

De laatste ingrediënten van de toekomst

Op groene oevers van onzichtbare slagvelden

Wat een merkwaardig eerbetoon aan zo'n wrede slachting

Die jonge jongens zijn geweigerd

De kans om te realiseren en te worden

Zij hadden hier misschien ook gestaan

Ik draag deze lichamen uit de papavervelden

Ik leg ze voor je neer

Is dit een schande dat jij ook zult rotten?