Drifter Aftermath - Columns

I gave it every ounce I’ve got and no one hears me.

No Jesus.

Not in my eyes, only people that all live

for what’s just out of sight,

for the things that burn and fade.

I will go nowhere, I will not drift away.

Catch me if I miss.

I’m subtle if I’m interested.

A collapsed imprint of my skeleton.

Ride the drift, it’s pointless wading through,

the gum and mud that collected on my boots.

I’ve been at sea, no time to feel the impact

of being thrown from my home.

It’s the only golden rule.

The only point to prove, this is fucking simple.

Ik heb het elke gram gegeven die ik heb en niemand hoort me.

Nee Jezus.

Niet in mijn ogen, alleen mensen die allemaal leven

voor wat net uit het zicht is,

voor de dingen die branden en vervagen.

Ik ga nergens heen, ik zal niet wegdrijven.

Vang me als ik mis.

Ik ben subtiel als ik geïnteresseerd ben.

Een ingestorte afdruk van mijn skelet.

Berijd de drift, het heeft geen zin om er doorheen te waden,

de kauwgom en modder die zich op mijn laarzen verzamelden.

Ik ben op zee geweest, geen tijd om de impact te voelen

van uit mijn huis worden gegooid.

Het is de enige gouden regel.

Het enige punt om te bewijzen, dit is verdomd eenvoudig.