Catacomb Kittens - Cinema Strange

She spent the night alone with body bruised and skirts asunder

He found his sister in the morning, soaking, in a puddle

«Let's run away,» she said.

«He beats us both incessantly!

I know a place beneath the city where we’ll stay forever lost.»

«I've seen the waifs emerge from the underground

They roam the catacombs and everywhere underneath…

We could live secretly, away from society!»

Away after sunset they tumbled through the darkened city

Searching for cold grates with bars agape

Like twisted teeth and jawbones pulled wide and cracking

Wet and talking wind forbade them!

«Just shut your ears,» she said

«Orphans are surrounded by these things!»

«Hold my hand, I’ll lead you below

We’ll find an alcove and no one will know about us!

We will live secretly, away from society!»

They wet their tiny kitten paws on rotting rocks and water

They skinned their whiskers digging deep

Where darkness settles into corners and tooth-marks

Sightless eyes and sunken ceilings

Sentient depths awoke and noticed them…

They started screaming

«Turn around,» she said, «before we are swallowed!

Run now, my darling child, I’ll be sure to follow closely!

«We must hide desperately, away from monstrosities!»

(Unintelligible) she said «He's coming this way, I shall delay it’s chase so

that you may flee these tunnels.»

but he stood stoically, helpfully,

and loyally.

(Unintelligible)

Next week, next year

There is a somebody who hears their feet underneath

They stop, and tilt, and frown.

They hear them drowning!

No, the wind singing just below the street…

«You're here with me, it’s just we two

And if you’ve died, why, then I have, too!»

(Unintelligible)

«You're here with me, it’s just we two

And if you’ve died, why, then I have, too!»

(Unintelligible)

«You're here with me, it’s just we two

And if you’ve died, why, then I have, too!»

(Unintelligible)

Ze bracht de nacht alleen door met gekneusd lichaam en rokken uiteen

Hij vond zijn zus 's ochtends, kletsnat, in een plas

'Laten we weglopen,' zei ze.

«Hij verslaat ons allebei onophoudelijk!

Ik ken een plek onder de stad waar we voor altijd verloren zullen blijven.»

«Ik heb de waifs uit de ondergrondse zien komen

Ze zwerven door de catacomben en overal eronder...

We zouden in het geheim kunnen leven, weg van de samenleving!»

Weg na zonsondergang tuimelden ze door de verduisterde stad

Op zoek naar koude roosters met spijlen agape

Zoals verdraaide tanden en kaken die wijd en krakend zijn uitgetrokken

Natte en pratende wind verbood hen!

"Doe je oren maar dicht", zei ze

«Wezen zijn omringd door deze dingen!»

"Houd mijn hand vast, ik zal je naar beneden leiden"

We vinden een nis en niemand zal iets van ons weten!

We zullen in het geheim leven, weg van de samenleving!»

Ze maakten hun kleine kittenpootjes nat op rottende rotsen en water

Ze hebben hun snorharen gevild terwijl ze diep graven

Waar duisternis nestelt in hoeken en tandafdrukken

Zichtloze ogen en verzonken plafonds

Gevoelige diepten werden wakker en merkten ze op...

Ze begonnen te schreeuwen

'Draai je om,' zei ze, 'voordat we worden opgeslokt!

Ren nu, mijn lieve kind, ik zal je zeker op de voet volgen!

«We moeten ons wanhopig verstoppen, weg van wangedrochten!»

(Onverstaanbaar) zei ze «Hij komt deze kant op, ik zal de achtervolging uitstellen dus

opdat u deze tunnels kunt ontvluchten».

maar hij stond stoïcijns, behulpzaam,

en trouw.

(Onbegrijpelijk)

Volgende week, volgend jaar

Er is iemand die hun voeten eronder hoort

Ze stoppen, kantelen en fronsen.

Ze horen ze verdrinken!

Nee, de wind zingt net onder de straat...

«Je bent hier met mij, het is gewoon wij twee

En als jij bent overleden, wel, dan ik ook!»

(Onbegrijpelijk)

«Je bent hier met mij, het is gewoon wij twee

En als jij bent overleden, wel, dan ik ook!»

(Onbegrijpelijk)

«Je bent hier met mij, het is gewoon wij twee

En als jij bent overleden, wel, dan ik ook!»

(Onbegrijpelijk)