Mudanças - Choice

Yeah, yeah, yeah

Verso livre

Choice

King

Na tela, a velha novela, a favela romantizada

Traída e abandonada, acorrentada na miséria

Naquela ideia de guerra de ego e guerras diárias

Sem contar as guerras em casa e as guerras de área

Pensamentos longe, eu me sinto distante

Na televisão, vejo a morte dos meus representantes

Govrnantes ignorantes, sensacionalistas

Qum governa o meu país não é o presidente do Brasil

Na favela, poucos acreditam em coronavírus

E a culpa disso é desse sistema negacionista

Que não pôde se organizar como o momento pede

A pandemia prova que o governo não nos protege

Que o dinheiro vem primeiro e vale mais que a nossa vida

Pensamentos longe, eu me sinto distante

Eu não entendo, quem não raciocina é sem empatia

Aqui tem quem se vitimiza e tem quem minimiza a vítima

E o meu sonho ainda é ver o Brasil campeão da Copa

Mas também quero ver os professores

Valorizados como os jogadores, sem inverter valores

Porque de onde eu venho, o futebol é a fuga dos menores

Das amarras do tráfico e outros diversos fatores

A falta de amor causa fraturas e gera infratores

A falta de afeto, eu falo da falta de uma estrutura

Interfere na personalidade e fere o coração

Eu não entendo, pessoas que julgam e não viveram

Juram que nos entendem, murmuram por cotovelos

Mas nunca sentiram o medo da mira na sua cabeça

A injúria inoportuna da fúria azul e vermelha

Nas ruas por onde eu ando

Nas ruas por onde eu cresço

Eu vejo injustiça e medo

(Eu vejo injustiça e medo)

Eu vejo ciganos, cartomantes, viciados, bêbados

Ladrões e traficantes, eu não vejo seu texto

Eu não vejo contexto em palavras ditas ao esmo

Pensamentos longe, eu me sinto distante

Eu não entendo, por que nós temos voz e não gritamos?

Quando foi que aprendemos a não sermos quem nós somos?

Quando foi que esquecemos os sentimentos que temos?

E quando foi que deixamos o amor no esquecimento?

Quando foi que mudamos ao ponto de não lembrarmos

A essência da nossa existência e abraçarmos os erros?

E agora, no fim disso tudo, como faremos?

Quando vencermos isso tudo, eu sei que venceremos

Faz tempo que não nos vemos e que não nos tocamos

Faz tempo que não sorrimos juntos e não nos abraçamos

E agora será que estaremos mais atento?

Ou será que não aprenderemos, nos esqueceremos?

Com o tempo voltaremos à estaca zero novamente

E fingiremos que nada aconteceu

Eu não quero fingir que não tem nada acontecendo

O mundo tá mudando e eu não posso mais ser o mesmo

O mundo tá rodando, e eu não posso ficar no centro

O mundo tá me mudando mesmo que eu não queira ver

E eu acredito que vale a pena correr esse risco

Talvez isso faça parte de um processo evolutivo

Eu verifico a batida e me identifico um MC

Deixa o beat fluindo, nós tamo aqui fazendo rima!

Ja, ja, ja

gratis vers

keuze

koning

Op het scherm, oude soapserie, geromantiseerde sloppenwijk

Verraden en verlaten, geketend in ellende

In dat idee van ego-oorlog en dagelijkse oorlogen

Om nog maar te zwijgen van de oorlogen thuis en de gebiedsoorlogen

Gedachten ver weg, ik voel me ver weg

Op tv zie ik de dood van mijn vertegenwoordigers

Onwetende, sensationele heersers

Wie mijn land regeert, is niet de president van Brazilië

In de favela geloven maar weinigen het coronavirus

En dit is de schuld van dit ontkenningssysteem

Wie kan zichzelf niet organiseren zoals het moment vraagt

De pandemie bewijst dat de overheid ons niet beschermt

Dat geld op de eerste plaats komt en meer waard is dan ons leven

Gedachten ver weg, ik voel me ver weg

Ik begrijp het niet, wie niet redeneert is zonder empathie

Hier zijn er die het slachtoffer zijn en er zijn er die het slachtoffer minimaliseren

En mijn droom is nog steeds om Brazilië kampioen van de beker te zien

Maar ik wil ook de docenten zien

Gewaardeerd als spelers, zonder waarden om te keren

Want waar ik vandaan kom, is voetbal de ontsnapping voor minderjarigen

Van de ketenen van het verkeer en andere verschillende factoren

Het gebrek aan liefde veroorzaakt breuken en genereert overtreders

Het gebrek aan genegenheid, ik spreek van het ontbreken van een structuur

Het verstoort de persoonlijkheid en doet pijn aan het hart

Ik begrijp het niet, mensen die oordelen en niet hebben geleefd

Ze zweren dat ze ons begrijpen, mompelen bij hun ellebogen

Maar ze voelden nooit de angst voor de aanblik in hun hoofd

De vroegtijdige belediging van blauwe en rode woede

Op de straten waar ik loop

Op de straten waar ik opgroei

Ik zie onrecht en angst

(Ik zie onrecht en angst)

Ik zie zigeuners, waarzeggers, verslaafden, dronkaards

Dieven en drugsdealers, ik zie je tekst niet

Ik zie geen context in willekeurig uitgesproken woorden

Gedachten ver weg, ik voel me ver weg

Ik begrijp het niet, waarom hebben we een stem en niet schreeuwen?

Wanneer hebben we geleerd niet te zijn wie we zijn?

Wanneer zijn we de gevoelens die we hebben vergeten?

En wanneer hebben we de liefde in vergetelheid gelaten?

Wanneer zijn we zo veranderd dat we het ons niet meer herinneren?

De essentie van ons bestaan ​​en het omarmen van fouten?

En nu, aan het einde van dit alles, hoe doen we het?

Als we dit allemaal winnen, weet ik dat we zullen winnen

Het is al een tijdje geleden dat we elkaar hebben gezien en we hebben elkaar niet aangeraakt

Het is alweer een tijdje geleden dat we samen hebben gelachen en elkaar hebben omhelsd

En zullen we nu meer oplettend zijn?

Of zullen we niet leren, zullen we vergeten?

Met de tijd komen we weer terug bij af

En we zullen doen alsof er niets is gebeurd

Ik wil niet doen alsof er niets aan de hand is

De wereld verandert en ik kan niet meer dezelfde zijn

De wereld draait en ik kan niet in het midden blijven

De wereld verandert me, ook al wil ik het niet zien

En ik geloof dat het de moeite waard is om dat risico te nemen

Misschien maakt dit deel uit van een evolutionair proces

Ik controleer de beat en identificeer mezelf als een MC

Laat de beat stromen, we zijn hier rijmpjes aan het maken!