Crying - Chilly Gonzales

What’s this salty water streaming down my cheeks?

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

My eyes are leaking and my body feels so weak.

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

I’m a thinker, not a feeler.

I don’t deal with issues, I just call my dealer.

An emotional iceberg, I pimp my feelings.

Got a thick skin, I think it’s appealing.

I was a clever child, I was never wild.

I could remember every phone number that I ever dialed.

I was remote but in control.

The die was cast, cast myself in a starring role.

And I learned how to feign affection.

Learned how to kiss babies.

Every day’s an election.

Moved in slow-motion, with no emotion.

Started story-telling, they were lol-ing.

Started thinking differently.

Epiphany

I turned into a different me

And thus began the infamy

It’s the infant in me, I have fun with bad puns

But sorry, 'cause the story is a sad one.

And they say that tears are not enough

But I’ll cry for a woman if she’s hot enough.

And I’ll cry for attention so you will love me.

And I’ll cry just to mess with your impression of me.

And I know it’s tempting to call me a sad clown.

'Cause my mouth tells jokes but my fingers make sad sounds.

Call me a drama-queen, I’m fiercer than shake shears.

I know what it takes to be the Shakespeare of these fake tears.

I’m unshakable, 100% control.

My heart is cold as the Yukon, it’s also black as coal.

Oh, I’m not capable of shedding all these tears.

My life is lived like a movie, telling lies is my career.

So what’s this salty water streaming down my cheeks?

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

So I turn on the Fossetts.

Sympathy.

Symphony.

You hear violins and massive rumblings of timpani.

I started thinking differently.

Epiphany.

I turned into a different me.

Thus began the infamy.

My legs tremble and my chin quivers.

My nose is running, running very fast, my body shivers.

If this is crying, I get it now.

It hurts, but it feels good, so let it out.

The master of deflection, I absorb the tension.

Pale is my complexion, my whole jaw clenching.

I just won’t cry and you know why?

I already got bloodshot eyes 'cause I’m so high.

What’s this salty water streaming down my cheeks?

I guess I must be crying.

I guess I must be crying.

Wat is dat zoute water dat over mijn wangen stroomt?

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.

Mijn ogen lekken en mijn lichaam voelt zo zwak.

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik ben een denker, geen voeler.

Ik behandel geen problemen, ik bel gewoon mijn dealer.

Een emotionele ijsberg, ik pimp mijn gevoelens.

Ik heb een dikke huid, ik vind het aantrekkelijk.

Ik was een slim kind, ik was nooit wild.

Ik kon me elk telefoonnummer herinneren dat ik ooit heb gebeld.

Ik was op afstand maar had de controle.

De teerling was geworpen, wierp mezelf in een hoofdrol.

En ik leerde hoe ik genegenheid moest veinzen.

Leerde hoe je baby's kust.

Elke dag is een verkiezing.

Verplaatst in slow motion, zonder emotie.

Ze begonnen verhalen te vertellen, ze lachten.

Ben anders gaan denken.

Openbaring

Ik veranderde in een andere ik

En zo begon de schande

Het is het kind in mij, ik heb plezier met slechte woordspelingen

Maar sorry, want het verhaal is triest.

En ze zeggen dat tranen niet genoeg zijn

Maar ik huil om een ​​vrouw als ze het leuk genoeg vindt.

En ik zal huilen om aandacht, zodat je van me zult houden.

En ik zal huilen om je indruk van mij te verpesten.

En ik weet dat het verleidelijk is om me een trieste clown te noemen.

Omdat mijn mond grappen vertelt, maar mijn vingers droevige geluiden maken.

Noem me een drama-koningin, ik ben feller dan een schaar.

Ik weet wat er nodig is om de Shakespeare van deze neptranen te zijn.

Ik ben onwrikbaar, 100% controle.

Mijn hart is zo koud als de Yukon, het is ook zwart als steenkool.

Oh, ik ben niet in staat om al deze tranen te vergieten.

Mijn leven wordt geleefd als een film, leugens vertellen is mijn carrière.

Dus wat is dit zoute water dat over mijn wangen stroomt?

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.

Dus ik zet de Fossetts aan.

Sympathie.

Symfonie.

Je hoort violen en massaal gerommel van pauken.

Ik begon anders te denken.

Openbaring.

Ik veranderde in een andere ik.

Zo begon de schande.

Mijn benen trillen en mijn kin trilt.

Mijn neus rent, rent heel snel, mijn lichaam rilt.

Als dit huilen is, snap ik het nu.

Het doet pijn, maar het voelt goed, dus laat het eruit.

De meester van afbuiging, ik absorbeer de spanning.

Bleek is mijn teint, mijn hele kaken op elkaar geklemd.

Ik wil gewoon niet huilen en weet je waarom?

Ik heb al bloeddoorlopen ogen omdat ik zo high ben.

Wat is dat zoute water dat over mijn wangen stroomt?

Ik denk dat ik moet huilen.

Ik denk dat ik moet huilen.