Ensaio Sobre a Tempestade - Cefa

Se lembra quando nossos sonhos

Eram tudo o que tínhamos em mãos?

Pois então, não é diferente agora

Estamos correndo entre abismos e paraísos

Apenas confie em mim quando disser:

''Tudo vai ficar bem quando abrirmos a janela outra vez''

Eu sei é preciso cair antes de aprender a voar

Eu sei é preciso rastejar antes de aprender a andar

Não temos tempo pra curar nossas asas machucadas

Se lembra quando nós ficávamos olhando a tempestade cair

Com a certeza de que o céu azul sempre esteve ali?

(Des)cobri que somos todos tão frágeis

Quanto um papel encharcado

Que rasga e se desfaz em mil pedaços

Eu sei é preciso cair antes de aprender a voar

Eu sei é preciso rastejar antes de aprender a andar

Não temos tempo pra curar nossas asas machucadas

Pode usar meu coração como um abrigo…

Weet je nog dat onze dromen

Waren ze alles wat we bij de hand hadden?

Welnu, dat is nu niet anders

We rennen tussen afgronden en paradijzen

Vertrouw me maar als ik zeg:

''Alles komt goed als we het raam weer open doen''

Ik weet dat je moet vallen voordat je leert vliegen

Ik weet dat je moet kruipen voordat je leert lopen

We hebben geen tijd om onze gekneusde vleugels te genezen

Weet je nog dat we de storm zagen vallen

Weet je zeker dat de blauwe lucht er altijd al is geweest?

(On)bedekt dat we allemaal zo kwetsbaar zijn

Hoeveel een doorweekt papier

Dat scheurt en brokkelt in duizend stukjes

Ik weet dat je moet vallen voordat je leert vliegen

Ik weet dat je moet kruipen voordat je leert lopen

We hebben geen tijd om onze gekneusde vleugels te genezen

Je kunt mijn hart als schuilplaats gebruiken...