Alasca - Cefa

Como seu coração pode estar tão frio?

Se ainda existe sol aqui

Como seus olhos podem se fechar?

Se já estamos tão perto de chegar

Onde os nossos sonhos estão guardados

O gelo está se misturando minha a dor

E mesmo que o céu desabe em nossas cabeças

O sol nunca deixará de existir

As palavras que dissemos há um tempo atrás

Se dissiparam junto ao gelo que o sol já derreteu

Quando o frio nos abraça, o passado não nos feri mais

Se o tempo só existe pra quem não sente

O gelo está se misturando minha a dor

E mesmo que o céu desabe em nossas cabeças

O sol nunca deixará de existir

Aquilo que perdemos

Nunca mais será devolvido a nós

O que nos resta é fazer as pazes com o passado

E aprender com tudo que nos trouxe aqui

O gelo está se misturando minha a dor

E mesmo que o céu desabe em nossas cabeças

O sol nunca deixará de existir

(O tempo não é algo que se pode agarrar com as mãos)

Hoe kan je hart zo koud zijn?

Als hier nog zon is

Hoe kunnen je ogen sluiten?

Als we al zo dichtbij zijn om aan te komen

Waar onze dromen worden bewaard

Het ijs vermengt zich met mijn pijn

En zelfs als de hemel op ons hoofd valt

De zon zal nooit ophouden te bestaan

De woorden die we een tijdje geleden zeiden

Verdreven samen met het ijs dat de zon al gesmolten heeft

Als de kou ons omarmt, doet het verleden ons geen pijn meer

Als tijd alleen bestaat voor degenen die het niet voelen

Het ijs vermengt zich met mijn pijn

En zelfs als de hemel op ons hoofd valt

De zon zal nooit ophouden te bestaan

wat we verloren hebben

Het zal nooit aan ons worden geretourneerd.

Wat ons rest is vrede te sluiten met het verleden

En leer van alles wat ons hier heeft gebracht

Het ijs vermengt zich met mijn pijn

En zelfs als de hemel op ons hoofd valt

De zon zal nooit ophouden te bestaan

(Tijd is niet iets dat je met je handen kunt pakken)