Strade minori - Caso

Chissà dove vanno certi TIR durante la notte

Con le luci colorate tutte accese

Con il nome di chi guida sul vetro anteriore

Quelle assurde scritte religiose

Noi abbiamo fatto mille giri su noi stessi

Attorno a statue a cui non sappiamo dare un nome

E abbiamo facce un po' scrostate che si staccano bene

Dalla trama di mattoni delle case del quartiere

Sotto i passi dei giganti

Che hanno lasciato scarpe appese ai fili della luce

Accanto al campo da basket coi canestri rotti

Ed i nostri nomi in vernice

Passano le stradi minori

Quelle che abbiamo scelto

Quelle con il vento contro

Brucia il vento negli occhi rossi di giornate

Consumate fino in fondo, masticate fino al filtro

Chi è partito aveva tutto

E diceva queste storie non valevano niente

Neanche un biglietto da cinque

Loro son tornati molto prima delle cartoline

Noi un po' sgualciti siamo ancora ovunque

Con il rischio di veder le nostre facce prese a schiaffi

Nell’oblò di una lavanderia a gettoni

Con il rischio di restar soli nel buio pesto

E non trovar l’interruttore con le mani

Nei salotti senza i vetri doppi, alla luce fredda della plafoniera

Nelle tasche a cui han rubato le chiavi

E ci tocca scavalcare la ringhiera

Passano le stradi minori

Quelle che abbiamo scelto

Quelle con il vento contro

Brucia il fumo negli occhi rossi di giornate consumate

Fino in fondo, masticate fino al filtro

Resta con me ancora un po' come l’ultima volta

Da un cornicione all’altro, poi dentro la pioggia

Dimmelo ancora che non te ne importa

Dimmelo ancora che non te ne importa

Wie weet waar sommige vrachtwagens 's nachts heen gaan

Met alle gekleurde lichten aan

Met de naam van de bestuurder op de voorruit

Die absurde religieuze geschriften

We hebben zelf duizend ronden gereden

Rond standbeelden waaraan we geen naam kunnen geven

En we hebben enigszins geschilde gezichten die goed loskomen

Van de bakstenen textuur van de huizen in de buurt

In de voetsporen van de reuzen

Die schoenen aan elektriciteitsdraden liet hangen

Naast het basketbalveld met kapotte manden

En onze namen in verf

De kleine wegen passeren

Degenen die we hebben gekozen

Die met de wind tegen

De wind brandt in de rode ogen van dagen

Consumeer helemaal naar beneden, kauw tot aan het filter

Wie vertrok, had alles

En hij zei dat deze verhalen waardeloos waren

Zelfs geen biljet van vijf

Ze zijn terug lang voor de ansichtkaarten

We zijn een beetje gerimpeld en nog steeds overal

Met het risico onze gezichten te zien slaan

In de patrijspoort van een wasserette

Met het risico alleen te zijn in het pikkedonker

En vind de schakelaar niet met je handen

In woonkamers zonder dubbele beglazing, in het koude licht van de plafondlamp

In de zakken waarvan de sleutels zijn gestolen

En we moeten over de reling klimmen

De kleine wegen passeren

Degenen die we hebben gekozen

Die met de wind tegen

Verbrand de rook in de rode ogen van versleten dagen

Helemaal naar beneden, kauw tot aan het filter

Blijf nog wat langer bij me, zoals de vorige keer

Van de ene kroonlijst naar de andere, dan de regen in

Zeg me nog eens dat het je niet kan schelen

Zeg me nog eens dat het je niet kan schelen