Sleep - Casey

If I’d had know that from the minute I was born

That the price of my existence

Would be the weight of expectation

Then I wouldn’t fucking be here

How can I focus on the life I’m «supposed to lead»

When everyday I struggle with existing?

I’ve dug a hole so deep in my mind that I can no longer see

The light of the sun, and I can no longer hear the voices

Of people I love

And I’ve been breaking my hands

Trying to carry the burden

That I’ve placed on myself

I’m so afraid of the end

I’ve lead myself to believe

I may never be happy again

I think the hardest part of all

Is trying to justify self-deprecation when I am

Constantly surrounded by sources

Of love and affection

I know that I’m not on my own

But I can’t shake the feeling

That I’m in this alone

There’s no one that I feel safe with

All I’ve wanted for so long

Is to succumb to a sleep

That I am not afraid of

Give me the strength to love myself

As I am told that I am loved

May I believe, despite my doubt

That someday I’ll be good enough

Give me the strength to love myself

As I am told that I am loved

May I believe, despite my doubt

That someday I’ll be good enough

Hindsight is a miserable thing

When you don’t know where you’re going

And you don’t care where you’ve been

Hindsight is a miserable thing

When you don’t know where you’re going

And you don’t care where you’ve been

Had ik dat geweten vanaf het moment dat ik werd geboren

Dat de prijs van mijn bestaan

Zou het gewicht van de verwachting zijn

Dan zou ik hier verdomme niet zijn

Hoe kan ik me concentreren op het leven dat ik zou moeten leiden?

Wanneer worstel ik elke dag met het bestaande?

Ik heb een gat zo diep in mijn hoofd gegraven dat ik het niet meer kan zien

Het licht van de zon, en ik kan de stemmen niet meer horen

Van mensen van wie ik hou

En ik heb mijn handen gebroken

Proberen de last te dragen

Die ik op mezelf heb geplaatst

Ik ben zo bang voor het einde

Ik heb mezelf laten geloven

Ik zal misschien nooit meer gelukkig zijn

Ik denk dat het moeilijkste van alles is

Probeert zelfverachting te rechtvaardigen als ik dat ben?

Voortdurend omringd door bronnen

Van liefde en genegenheid

Ik weet dat ik er niet alleen voor sta

Maar ik kan het gevoel niet van me afschudden

Dat ik hier alleen voor sta

Er is niemand bij wie ik me veilig voel

Alles wat ik al zo lang wil

Is om te bezwijken voor een slaap

waar ik niet bang voor ben

Geef me de kracht om van mezelf te houden

Zoals mij is verteld dat ik geliefd ben

Mag ik geloven, ondanks mijn twijfel

Dat ik op een dag goed genoeg zal zijn

Geef me de kracht om van mezelf te houden

Zoals mij is verteld dat ik geliefd ben

Mag ik geloven, ondanks mijn twijfel

Dat ik op een dag goed genoeg zal zijn

Achteraf is een ellendig iets

Als je niet weet waar je heen gaat

En het maakt je niet uit waar je bent geweest

Achteraf is een ellendig iets

Als je niet weet waar je heen gaat

En het maakt je niet uit waar je bent geweest