Cavities - Casey

You were convulsing in the next room, so I lay awake in bed

And prayed to a God that I don’t believe in so that he may keep you safe

I could hear our father’s fingers work their way into the wood of your door

frame

Mother shaking, as your eyes rolled back into your head again

Just as we thought death would prevail, febrile response gave way to pale

Cavities to fingernails, anxiety has left me frail

But I left then how I feel now

Despite the detriment you’ve faced, it is your warmth that made me proud

And though I barely remember, it was you who soothed my ache

In the depth of my depression, I thought my life was mine to take

I am forever in your debt for things that you could never say

All the love that I have felt, you gave with no intentions to take

I am as the moon, any affection that my glow is the subject of belongs to you

For I am nothing more than a reflection of you

And your love

Je was aan het stuiptrekken in de kamer ernaast, dus ik lag wakker in bed

En bad tot een God waar ik niet in geloof, zodat hij je kan beschermen

Ik hoorde de vingers van onze vader zich een weg banen door het hout van je deur

kader

Moeder schudt, terwijl je ogen weer in je hoofd rolden

Net zoals we dachten dat de dood zou zegevieren, maakte de koortsreactie plaats voor bleek

Gaatjes tot vingernagels, angst heeft me kwetsbaar gemaakt

Maar ik verliet toen hoe ik me nu voel

Ondanks de schade die je hebt geleden, is het je warmte die me trots maakte

En hoewel ik het me amper herinner, was jij het die mijn pijn verzachtte

In het diepst van mijn depressie dacht ik dat mijn leven van mij was om te nemen

Ik sta voor altijd bij je in het krijt voor dingen die je nooit zou kunnen zeggen

Alle liefde die ik heb gevoeld, heb je gegeven zonder de intentie om te nemen

Ik ben als de maan, elke genegenheid waar mijn gloed het onderwerp van is, is van jou

Want ik ben niets meer dan een weerspiegeling van jou

En jouw liefde