Bem Feito - Cartola

Ontem me contaram

Que ela vive cantando

Lamentando o tempo perdido

Que comigo passou

Vim saber de tanta coisa

Confesso chorei magoado

Eu fui culpado

De ter terminado tão cedo nosso grande amor

Hoje procurei-a

Mas foi tudo em vão

Com um leve sorriso nos lábios

Respondeu-me não

Foi bem feito eu pensei

Que mereço esse castigo

Ainda é pouco o que tenho por ela sofrido

Eu fiz promessas

De joelho jurei

Que jamais brigaria

A cada palavra

Ela passiva e fria notei

Não me dava a menor atenção

E o meu coraçao batendo acelerado

De segundo a segundo

Caindo no abismo

E ela com um leve sorriso nos lábios

Talvez criticasse todo o meu cinismo

Gisteren vertelden ze me

dat ze zingt

Spijt van de verloren tijd

dat is mij overkomen

Ik ben zoveel te weten gekomen

Ik beken dat ik pijn heb gehuild

ik was schuldig

Om zo snel een einde te hebben gemaakt aan onze grote liefde

Vandaag zocht ik haar

Maar het was allemaal tevergeefs

Met een lichte glimlach op haar lippen

antwoordde me nee

Het was goed gedaan dacht ik

Dat ik deze straf verdien

Wat ik voor haar heb geleden is nog steeds weinig

Ik heb beloften gedaan

Op mijn knie zwoer ik

dat ik nooit zou vechten

Elk woord

Ze passief en koud merkte ik

Ik heb niet de minste aandacht besteed

En mijn hart klopt snel

Van seconde naar seconde

In de afgrond vallen

En zij met een kleine glimlach op haar lippen

Misschien zou het al mijn cynisme bekritiseren