Wasted - Cartel

It’s 2:45, the baby takes his first breath

The mother never knew he only had a few left

And the father gets a call in the middle of the night

His breath gets short and chest gets tight

But he’s sixteen and he’s driving too fast

Takes a turn to the left it would be his last

Nobody knows what happens if he turns to the right

Nobody in the car would have died that night

But he’s thirty-two and invincible

The cancer he had it was visceral

He never saw it coming, thought he had his whole life

Sick in the morning and he died in the night

We’re all so

We’re on the run

We’re all, we’re all, oh

We’re wasted, no, no, no

We’re all wasted

We’re wasted, no, no

We’re all wasted

Seven years old, got his bat in his hand

He’s looking for his father and he doesn’t understand

Cause dad’s too busy, got some deals on the way

His son sits alone as the children play

And he’s eighteen, couldn’t wait to move out

His parents wonder what all the rush is about

They never bothered with his dreams, only thinking of theirs

Wonders why he doesn’t call or why he doesn’t care

But he’s thirty-two and invincible

With everything he his based on principle

He never had a truly happy moment in his life

He didn’t want the kids and he didn’t want his wife

We’re wasted, no, no, no

We’re all wasted

We’re wasted, no, no

We’re all wasted

We’re wasted

We’re all wasted

We’re all wasted, no, no

We’re all wasted

Twenty-three now, got his life in his hands

He’s looking all around and he doesn’t understand

Cause life’s too busy, things get in the way

We all feel alone every single day

And I’m eighteen, couldn’t wait to move out

It’s been five years and now I’m starting to doubt

Whether all my dreams are just aimless stares

Looking up to some place isn’t there

When I’m thirty-two will I be miserable?

With everything around based on principle?

Will I have a clue?

Oh, wouldn’t it be nice

To never be alone in this wasted life

We’re wasted, no, no, no

We’re all wasted

We’re wasted, no, no

We’re all wasted

We’re wasted

We’re all wasted

We’re all wasted, no, no

We’re all wasted

We’re wasted

We’re wasted

We’re wasted, no, no

All wasted

Het is 2:45, de baby ademt voor het eerst uit

De moeder heeft nooit geweten dat hij er nog maar een paar had

En de vader wordt midden in de nacht gebeld

Zijn adem wordt kort en zijn borst wordt strak

Maar hij is zestien en hij rijdt te snel

Draait naar links, het zou zijn laatste zijn

Niemand weet wat er gebeurt als hij naar rechts draait

Niemand in de auto zou die nacht zijn overleden

Maar hij is tweeëndertig en onoverwinnelijk

De kanker die hij had, was visceraal

Hij zag het nooit aankomen, dacht dat hij zijn hele leven nog had

Ziek in de ochtend en hij stierf in de nacht

We zijn allemaal zo

We zijn op de vlucht

We zijn allemaal, we zijn allemaal, oh

We zijn verspild, nee, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild, nee, nee

We zijn allemaal verspild

Zeven jaar oud, heeft zijn knuppel in zijn hand

Hij zoekt zijn vader en hij begrijpt het niet

Omdat vader het te druk heeft, hebben we wat deals onderweg

Zijn zoon zit alleen terwijl de kinderen spelen

En hij is achttien, kon niet wachten om te verhuizen

Zijn ouders vragen zich af waar al die haast over gaat?

Ze bemoeiden zich nooit met zijn dromen, ze dachten alleen aan die van hen

Vraagt ​​zich af waarom hij niet belt of waarom het hem niets kan schelen

Maar hij is tweeëndertig en onoverwinnelijk

Met alles wat hij zijn gebaseerd op principe

Hij heeft nog nooit een echt gelukkig moment in zijn leven gehad

Hij wilde de kinderen niet en hij wilde zijn vrouw niet

We zijn verspild, nee, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild

We zijn allemaal verspild

We zijn allemaal verspild, nee, nee

We zijn allemaal verspild

Drieëntwintig nu, heeft zijn leven in zijn handen

Hij kijkt om zich heen en hij begrijpt het niet

Omdat het leven te druk is, staan ​​dingen in de weg

We voelen ons allemaal elke dag alleen

En ik ben achttien, kon niet wachten om te verhuizen

Het is vijf jaar geleden en nu begin ik te twijfelen

Of al mijn dromen alleen maar doelloze blikken zijn

Opkijken naar een plek is er niet

Als ik tweeëndertig ben, zal ik dan ellendig zijn?

Met alles eromheen op basis van principe?

Heb ik een idee?

Oh, zou het niet leuk zijn?

Om nooit alleen te zijn in dit verspilde leven

We zijn verspild, nee, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild

We zijn allemaal verspild

We zijn allemaal verspild, nee, nee

We zijn allemaal verspild

We zijn verspild

We zijn verspild

We zijn verspild, nee, nee

allemaal verspild