Buz - Canfeza

Cahilliğimi şairlik sanmışım onca süre

Hiç gerçeği göstermemiş, sihirli kürem

Sihir diye bir şey yokmuş bile esasında

Şiiri seni geri döndürecek bi' sihir sandım uzun süre

Ne şiir sihirdi ne sen sihirli bir şiir

Seni gösterir beş parmağım beşi bir

Nefes miktarınca seni içime çeken keşidim

Yıktığın köprünün altında bulacaklar leşimi

Beş ilim bilirim beşi sen

Ben noktayım yanımda beş isen

Kafam telaffuzunla kayıtsız şartsız hoşbeş ise

Her harfin ardı kelime her sözcüğün peşi sen

Ellerimi yıkar gibi temizlendim senden

Böyle sevmedim böyle de sevmem

Ellerimi yıkar gibi kurtuldum çamurundan

Yine de sensiz eser yorulmaz elimin hamurundan

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup

Neredesin leyla?

Hangi gözde?

Hangi özlü sözde?

Birer çınar dalıyız aynı közde

Neredesin leyla?

Hangi defterlerde?

Üzerlerine kahve dökülmüş nice kitaplarda?

Çık artık şu kitaplardan

Koluma gir ve birlikte ölüme yürüyelim

O’na kavuştuğum anlar da olur mutlaka günü gelir

O gün, o gül, o gün ışıltısından yüzüne vuracak

Yatağıma düş, ayağın kaysın yanıma seril

Aşk.

Aleve ver bu yatak yorganı, parçala çarşafımı

Ben içimde içinde ki senden daha da karmaşığım

Son kaşığım;

Beni sarıp tükettin, aynı yaptığıyla bu yaptığın

Esasında çınara, sarmaşığın

Seni sordular boş bıraktım

Kalemi tuttum koş bıraktır

Zaman sarhoş bir attır

Yapma ayıptır, etme günahtır

Zayıftım… da zayıflık ayıp mı?

Baharım ilk ve sonum Aşk ormanımın musonu

Kuş olup uç ve öğren Gökyüzünün var mı bi sonu?

Kaç ömür sürer buluşmamız denesek Gök ve kuş olup

Al die tijd dacht ik dat mijn onwetendheid poëzie was

Nooit de waarheid getoond, mijn magische bal

In feite bestaat er niet zoiets als magie.

Lange tijd dacht ik dat poëzie een magie was die je terug zou brengen

Noch poëzie was magie, noch jij een magisch gedicht

Ik laat je mijn vijf vingers vijf tegen één zien

Ik ben de teef die je zo veel naar binnen zuigt als ik adem

Ze zullen het vinden onder de brug die je hebt vernietigd

Ik ken vijf wetenschappen en vijf ben jij

Ik ben het punt als je vijf naast me bent

Als mijn hoofd onvoorwaardelijk aardig is met jouw uitspraak

Het woord na elke letter, na elk woord jij

Ik ben van je gereinigd alsof ik mijn handen was

Ik vond het niet zo leuk, ik vind het ook niet zo

Ik heb de modder verwijderd alsof ik mijn handen aan het wassen was

Toch wordt het werk zonder jou niet moe van het deeg van mijn hand

Mijn lente is mijn eerste en mijn laatste moesson van mijn liefdesbos

Word een vogelvlieg en leer Heeft de lucht een einde?

Hoeveel levens zal het ons kosten om elkaar te ontmoeten, als we proberen de lucht en de vogel te worden?

Waar ben je, Leyla?

Welke favoriet?

Welk beknopt pseudoniem?

We zijn plataan takken in hetzelfde sintel

Waar ben je, Leyla?

In welke notitieboekjes?

In veel boeken waar koffie op is gemorst?

Ga uit deze boeken

Pak mijn arm en laten we samen naar de dood lopen

Er zullen momenten zijn dat ik hem ontmoet, de dag zal zeker komen

Die dag zal die roos die dag op je gezicht schijnen

Val op mijn bed, glij uit en ga naast me liggen

Dol zijn op.

Steek dit dekbedovertrek in brand, scheur mijn laken

Ik ben van binnen nog ingewikkelder dan jij

Mijn laatste lepel

Je wikkelde me in en verteerde me, hetzelfde als wat jij deed

In feite, de plataan, de klimop

Ze vroegen je, ik liet het leeg

Ik hield de pen vast, rende weg en stopte

Tijd is een dronken paard

Het is een schande om te doen, het is een zonde om te doen

Ik was zwak... is het een schande om zwak te zijn?

Mijn lente is mijn eerste en mijn laatste moesson van mijn liefdesbos

Word een vogelvlieg en leer Heeft de lucht een einde?

Hoeveel levens zal het ons kosten om elkaar te ontmoeten, als we proberen de lucht en de vogel te worden?