Vertiente - Cabezones

Y camino en laberintos tan desiertos

Déjame llegar

Y la vuelta es inmensa, es eterna

Déjame llevar

Sol etéreo que desgarra mis mentiras

Desvanece la razón

Aferrarme a tu entraña afilada

No fue una buena decisión

Alimenta mis heridas, se acobarda con mi vida

Se empieza a develar

Aunque nazca y amanezca, aunque sienta y enloquezca

Vertiente

Mi medusa insobornable

Caníbal de mi voluntad

Y seduce hasta la parte más remota

Donde he de madurar

En ik loop in labyrinten zo verlaten

laat me komen

En de terugkeer is immens, het is eeuwig

laat mij dragen

etherische zon die mijn leugens verscheurt

Vervaagt de reden

houd je scherpe binnenkant vast

Het was geen goede beslissing

Voedt mijn wonden, ineenkrimpt met mijn leven

Het begint zich te ontvouwen

Zelfs als het wordt geboren en aanbreekt, zelfs als het voelt en gek wordt

Helling

mijn onvergankelijke kwal

kannibaal van mijn wil

En verleidt zelfs het meest afgelegen deel

Waar ik volwassen moet worden