Frío - Cabezones

Vivo encerrado

En palabras que obvié

Las que nunca pude

Decirte con mi voz

Y tan tarde resigné

Mi profunda estupidez

Y el tiempo me ahorcó

En un ricón

Y mis días son domingos

Mis veranos son tan necios

Y mis soledad es

Terriblemente encantadora

Y los fríos y la luz

Y las noches y el dolor

Antes de cegarme

Preguntaste quién era yo!!!

Los jueces que juzgaron mi interior

Las horas que cuidé tu vanidad

Los días que supimos la verdad

La sangre que jamás podré olvidar

Los días que no compartí tu sol…

Ik woon opgesloten

In woorden die ik heb gemist

Die ik nooit zou kunnen

vertel het je met mijn stem

En zo laat nam ik ontslag

mijn diepe domheid

En de tijd hing me op

in een hoek

En mijn dagen zijn zondagen

Mijn zomers zijn zo dwaas

en mijn eenzaamheid is

vreselijk lief

En de kou en het licht

En de nachten en de pijn

Voordat je me verblindt

Je vroeg wie ik was!!!

De juryleden die mijn interieur beoordeelden

De uren dat ik voor je ijdelheid zorgde

De dagen dat we de waarheid wisten

Het bloed dat ik nooit kan vergeten

De dagen dat ik je zon niet deelde...