Cinco Locos - Bronco

El acabo la tarea primero

De todos nosotros

Eramos nosotros cuatro y con el

Cinco locos

Cuantas noches llorando cantamos

Que noches aquellas

Hasta hicimos llorar a la luna

Contando de penas

Pero en el camino

Donde pasamos los últimos anos

De nuestra vida

Un día se marcho

Sin decirnos adiós

Juguetón como siempre se marcho

Simplemente

En el polvo de un rayo de sol

Que atardecía

Yo le quisiera mandar a decir

Que si las almas cantan canciones

Que si en el cielo tienen guitarras

Para cantarles a los amores

Y si el me manda a decir que si

Que nos separe cuatro lugares

Porque algún día cuando no se

Volveremos a ser cuatro locos y el

Otra vez cinco

Hij voltooide de taak eerst

Van ons allemaal

We waren met z'n vieren en met hem

gekke vijf

Hoeveel nachten huilen we zingen

welke nachten die?

We hebben zelfs de maan aan het huilen gemaakt

Het tellen van verdriet

maar onderweg

Waar we de afgelopen jaren hebben doorgebracht

van ons leven

Op een dag ging hij weg

zonder afscheid te nemen

Speels als altijd vertrok hij

gewoon

In het stof van een zonnestraal

die avond

ik zou je graag willen vertellen

Wat als zielen liedjes zingen?

Wat als ze in de hemel gitaren hebben?

Om te zingen voor de liefdes

En als hij zegt dat ik ja moet zeggen

Dat scheidt ons vier plaatsen

Want op een dag dat ik het niet weet

We worden weer met z'n vieren en de

weer vijf