Meyrin Fields - Broken Bells

Cycle down in the belly of the ocean

Why’d they ever notice that it’s sticking out

Rise up and soundly state that everything else

In this world can be broken

When the scalding flow closes the distance

Up from the thermal vents seeping out

Your tiny vengeful life might pass through my mind

But I blink and it’s over

It’s coming, wait for it

We’re done in, no contest

Of a sudden, your god is only the cold old grey you been avoiding

This city, your culture

Your modern, day suffering

Is over, so what if

I love it, I can’t help it

That’s all

Subtle guns and a glimpse of our intentions

I turn a stone to find a beaming light

I form no more words as I can not dare see the joy now

Washing me over

Will someone measure this moron now

I’m back again in this one light town

I cut the tie and I don’t have to rely on

Nothing no no more

It’s coming, wait for it

We’re done in, no contest

Of a sudden, your god is only the cold old grey you been avoiding

This city, your culture

Your modern, day suffering

Is over, so what if

I love it, I can’t help it

That’s all

Fiets naar beneden in de buik van de oceaan

Waarom hebben ze ooit gemerkt dat het uitsteekt?

Sta op en zeg duidelijk dat al het andere

In deze wereld kan worden gebroken

Wanneer de kokende stroom de afstand sluit

Omhoog van de thermische ventilatieopeningen die naar buiten sijpelen

Je kleine wraakzuchtige leven kan door mijn hoofd gaan

Maar ik knipper en het is voorbij

Het komt eraan, wacht erop

We zijn klaar in, geen wedstrijd

Plotseling is je god alleen het koude oude grijs dat je hebt vermeden

Deze stad, jouw cultuur

Je moderne, dagelijkse lijden

Is voorbij, dus wat als?

Ik vind het geweldig, ik kan er niets aan doen

Dat is alles

Subtiele wapens en een glimp van onze bedoelingen

Ik draai een steen om een ​​stralend licht te vinden

Ik vorm geen woorden meer omdat ik de vreugde nu niet kan zien

Me overspoelen

Zal iemand deze idioot nu meten

Ik ben weer terug in deze ene lichte stad

Ik verbreek de stropdas en ik hoef niet te vertrouwen op

Niets nee niet meer

Het komt eraan, wacht erop

We zijn klaar in, geen wedstrijd

Plotseling is je god alleen het koude oude grijs dat je hebt vermeden

Deze stad, jouw cultuur

Je moderne, dagelijkse lijden

Is voorbij, dus wat als?

Ik vind het geweldig, ik kan er niets aan doen

Dat is alles