Silence Is Madness - Bride

I hear the drums pounding to take me away

Toaring with thinder shattering the break of day

And voices chilling me with harmonic terror

This prison remains my hell forever

The marching footsteps of soldiers rattle the walls

Tumbling stones of tribulation the gain quiver of the innocent calls

And the rain fills the cracks made in the ground

By the bombs dropped unexpectedly without a sound

Darkness rolls through the air, blanket of doom shadow of death

Lightning blisters the sky, the lips of the earth to caress

My eyes i will close, one by one they die by violence

I will turn my back to the madness and breathe the silence

There is a town where no man walks

The streets are silent and the walls don’t talk

Still in the past a ghost may wait

To open the door or close the gate

And though time has passed them by

A day will come when the sectrets will die

Upon the mountain strong and high

In the darkness the mystery lies

Silence is madness

Silence is madness around the world

Warden misn in ancient halls

People scraping on the walls

A chapter of voices are crying

To the cloudless night are flying

And when you hear the wind whistle and moan

You’ll pray for the light to be shown

When the darkness turns to gray

Forever has come and one more day

Upon the air the land is red

Tombstone of the bloody dead

Let the land shine and then will burn

For soon my friend your king will return

Touching the muted hearts that cry

Brings us closer to ta space in time

Sometimes our words are too misleading

When no one smiles and all is weeping

Ik hoor de drums bonzen om me mee te nemen

Toaring met dunner verbrijzelen van het aanbreken van de dag

En stemmen die me doen huiveren met harmonische terreur

Deze gevangenis blijft voor altijd mijn hel

De marcherende voetstappen van soldaten rammelen aan de muren

De tuimelstenen van de verdrukking de winstkoker van de onschuldige roept

En de regen vult de scheuren in de grond

Door de bommen die onverwachts zonder geluid zijn gevallen

Duisternis rolt door de lucht, deken van onheilsschaduw van de dood

Bliksem blaren de lucht, de lippen van de aarde om te strelen

Mijn ogen zal ik sluiten, één voor één sterven ze door geweld

Ik zal de waanzin de rug toekeren en de stilte inademen

Er is een stad waar niemand loopt

De straten zijn stil en de muren praten niet

Nog steeds in het verleden kan een geest wachten

Om de deur te openen of de poort te sluiten

En hoewel de tijd voorbij is gegaan

Er komt een dag dat de geheimen zullen sterven

Op de berg sterk en hoog

In de duisternis ligt het mysterie

Stilte is waanzin

Stilte is waanzin over de hele wereld

Warden misn in oude zalen

Mensen die over de muren schrapen

Een hoofdstuk met stemmen huilt

Naar de wolkenloze nacht vliegen

En als je de wind hoort fluiten en kreunen

Je zult bidden dat het licht wordt getoond

Wanneer de duisternis grijs wordt

Voor altijd is gekomen en nog een dag

In de lucht is het land rood

Grafsteen van de bloedige doden

Laat het land schijnen en dan zal het branden

Want spoedig zal mijn vriend, jouw koning, terugkeren

Het aanraken van de gedempte harten die huilen

Brengt ons dichter bij een ruimte in de tijd

Soms zijn onze woorden te misleidend

Als niemand lacht en iedereen huilt