Inside Ourselves - Bride

Flowers on my grave Jesus saves that’s the bitter taste of blackness

Eyes closed tight, pitch of night, starring into the face of blindness

If I’m possessed if I confess kneeling feeling the earth beneath

Stumbling mumbling it ends at the cross

Undistinguished words make me complete

Gazing, Raising, instinctively up, warmth to wrap the coldness

Draining, straining, all in me waning, to muster the faith of boldness

Teaching, reaching, outward and on, to touch what lays before me

Coping hoping to find a recall

Never disappointed in what I see

We only live inside ourselves

Until someone takes us out of here

You got to stand for something

You’ve got to stop the suffering

Bloemen op mijn graf Jezus redt dat is de bittere smaak van zwartheid

Ogen dicht dicht, nacht, starend in het gezicht van blindheid

Als ik bezeten ben als ik beken knielend de aarde eronder voelend

Struikelen mompelen eindigt bij het kruis

Niet-onderscheidende woorden maken me compleet

Staren, opstaan, instinctief omhoog, warmte om de kou te omhullen

Aftappen, spannen, alles in mij tanende, om het geloof van vrijmoedigheid op te brengen

Lesgeven, reiken, naar buiten toe, om aan te raken wat voor mij ligt

Coping in de hoop een terugroepactie te vinden

Nooit teleurgesteld in wat ik zie

We leven alleen in onszelf

Tot iemand ons hier weghaalt

Je moet ergens voor staan

Je moet het lijden stoppen