Malaguena - Brian Setzer

Malaga where our lips first met,

To the beat of the castanet,

Now I pray to the skies above,

Bring him back, please bring back my love.

Ah!

Malaga blue seas still echo his last words to me.

Malagueña, though you are everything to me,

Malagueña, my true love is the sea.

Love like ours must learn to play, play a waiting game,

And live just for the flame;

Malagueña, there’s a fire deep inside of me,

That must burn, die out, so I can be free.

If no spark lingers within when the storm is past,

I’ll be yours, i’ll be yours, yours at last.

Malaga waar onze lippen elkaar voor het eerst ontmoetten,

Op het ritme van het castagnet,

Nu bid ik tot de hemel boven,

Breng hem terug, breng alsjeblieft mijn liefde terug.

Ah!

De blauwe zeeën van Malaga weergalmen nog steeds zijn laatste woorden aan mij.

Malagueña, hoewel je alles voor me bent,

Malagueña, mijn ware liefde is de zee.

Liefde zoals de onze moet leren spelen, een wachtspel spelen,

En leef alleen voor de vlam;

Malagueña, er is een vuur diep in mij,

Dat moet opbranden, uitsterven, zodat ik vrij kan zijn.

Als er geen vonk in blijft hangen als de storm voorbij is,

Ik zal van jou zijn, ik zal van jou zijn, eindelijk van jou.