Luis Kandelas - Boikot

Despertó en el Madrid del 92

Mas de un siglo de adelantos y confort

Todo es reluciente, todo es abundante y seductor

Se encontraba ausente como un inmigrante enterrador

¡Luis Kandelas!

Vio su nombre alumbrado en un portón

Y el portero con un trabuco le saludó

No tenía dinero como un pendenciero y aquel le echó

«yo soy bandolero, no soy prisionero ni soy deudor»

Recordando Lavapiés, a nadie reencarnó

Todo nuevo y al revés de cemento y hormigón

Detenido por irrumpir en casa ajena y a cumplir

9 años por relucir arma blanca y vestir así

Desterrado por elegir un techo bajo y cortijo gris

Vivió de sustos hasta morir

¡Es preferible garrote vil!

¡Luis Kandelas recoge velas!

¡Hoy Madrid está de pena!

¡Escóndete entre la arena!

¡Contra el viento y sin vela!

Hij werd wakker in Madrid in 1992

Meer dan een eeuw vooruitgang en comfort

Alles glinstert, alles is overvloedig en verleidelijk

Hij was weg als een allochtone doodgraver

Louis Kandelas!

Hij zag zijn naam oplichten op een poort

En de portier met een donderbus begroette hem

Hij had geen geld zoals een vechter en die schopte hem eruit

"Ik ben een bandiet, ik ben geen gevangene en ook geen schuldenaar"

Herinnerend aan Lavapiés, is niemand gereïncarneerd

Alles nieuw en ondersteboven cement en beton

Gearresteerd voor inbraak in het huis van iemand anders en gehoorzamen

9 jaar voor het pronken met een wit wapen en zo gekleed gaan

Verbannen voor het kiezen van een laag plafond en een grijze boerderij

Hij leefde in angst tot hij stierf

Vile club heeft de voorkeur!

Luis Kandelas verzamelt kaarsen!

Madrid heeft vandaag pijn!

Verstop je in het zand!

Tegen de wind in en zonder zeil!