Amaneció - Boikot

Amaneció de barro en mi colchón,

no sé cómo seguir despierto.

En el desván de mi soledad

recuerdos que me dicen que no estamos muertos.

Quiero encontrar una forma de expresar tantas cosas que puedan cambiar.

No volveré, sé que seré parte de la tierra en que te amé.

Mi diginidad, mi identidad, sólo soy esclavo de tu voluntad.

Soy yo y no hay dios a quien pedir perdón.

Soy yo, solo soy esclavo de tu voz.

Amaneció otro día sin tu voz.

No sé cómo seguir viviendo.

Quieren separar el grano de la espiga.

No cortarán la rosa sin clavarse sus espinas.

Quiero encontrar una forma de expresar tantas cosas que puedan cambiar.

No volveré.

Sé que seré parte de la tierra en que te amé.

Dime si ves en esta oscuridad, ya no quedan piedras donde tropezar.

Soy yo y no hay dios a quien pedir perdón

Soy yo, solo soy esclavo de tu voz

Qué me has hecho,

ya no siento,

Ya no pienso…

Hij werd wakker in de modder op mijn matras,

Ik weet niet hoe ik wakker moet blijven.

Op de zolder van mijn eenzaamheid

herinneringen die me vertellen dat we niet dood zijn.

Ik wil een manier vinden om zoveel dingen uit te drukken die kunnen veranderen.

Ik zal niet terugkeren, ik weet dat ik deel zal uitmaken van het land waarin ik van je hield.

Mijn waardigheid, mijn identiteit, ik ben slechts een slaaf van uw wil.

Ik ben het en er is geen god die om vergeving kan vragen.

Ik ben het, ik ben gewoon een slaaf van je stem.

Er brak weer een dag aan zonder jouw stem.

Ik weet niet hoe ik verder moet leven.

Ze willen het graan van de aar scheiden.

Ze zullen de roos niet afsnijden zonder hun doornen te doorboren.

Ik wil een manier vinden om zoveel dingen uit te drukken die kunnen veranderen.

Ik zal niet terugkomen.

Ik weet dat ik deel zal uitmaken van het land waarin ik van je hield.

Zeg me dat als je in deze duisternis ziet, er geen stenen meer zijn om over te struikelen.

Ik ben het en er is geen god om vergeving te vragen

Ik ben het, ik ben gewoon een slaaf van je stem

Wat heb je me aangedaan,

ik voel niet meer,

Ik denk niet meer...