Walls - Blue Apollo

In the current circumstances, I realize I don’t understand this.

Everything I feel must be the opposite of what to do if you really wanna profit

this.

I try to put my nose to the grind, try to ignore whatever hope I find.

Because here the chase it never ends so maybe now I’ll just stop running.

There’s no point in leaving, my lungs are still breathing, my heart is still

beating, I will dive deeper.

The surface is fleeting, a casual meeting, the absence of grieving,

no one wants deeper.

Maybe it’s just the way you see the world

that had you make no promise.

I never meant to put pressure on you girl, but you’ll throw me away.

Pause for now the game we’re playing, hide behind the walls you’re making,

run just when you think they’re breaking, build again but I know that your

aching heart’s in there somewhere.

Yeah life it ain’t fair but better things out there are waiting for you that

you won’t know if you’re scared.

Move on but still care, you throw a blank stare, you’re running backward.

Maybe it’s just the way you see the world

that had you make no promise.

I never meant to put pressure on you girl, but you’ll throw me away;

because who wants the real thing anyhow?

It’s a cycle that I’m used to now.

Maybe it’s just the way I see the world, I’ll sit and wait for the future.

Maybe the cost of growing old is the pain of keeping real.

Nothing gold can ever stay but we can dream and feel.

Maybe it’s just the way you see the world that had you make no promise.

I never meant to put pressure on you girl, but you’ll throw me away;

because who wants the real thing anyhow?

It’s a cycle that I’m used to now.

Maybe it’s just the way I see the world, I’ll sit and wait for the future.

In de huidige omstandigheden realiseer ik me dat ik dit niet begrijp.

Alles wat ik voel moet het tegenovergestelde zijn van wat je moet doen als je echt wilt profiteren

deze.

Ik probeer mijn neus in de strijd te steken, probeer elke hoop die ik vind te negeren.

Omdat hier de achtervolging nooit ophoudt, dus misschien stop ik nu gewoon met rennen.

Het heeft geen zin om weg te gaan, mijn longen ademen nog, mijn hart is stil

kloppend, zal ik dieper duiken.

Het oppervlak is vluchtig, een informele ontmoeting, de afwezigheid van rouw,

niemand wil dieper.

Misschien is het gewoon de manier waarop je de wereld ziet

dat had je geen belofte gedaan.

Het was nooit mijn bedoeling om druk op je uit te oefenen meid, maar je gooit me weg.

Pauzeer voor nu het spel dat we spelen, verstop je achter de muren die je aan het maken bent,

ren net als je denkt dat ze kapot gaan, bouw opnieuw, maar ik weet dat jouw

een pijnlijk hart zit daar ergens in.

Ja, het leven is niet eerlijk, maar er wachten betere dingen op je

je weet niet of je bang bent.

Ga verder, maar het kan je nog steeds schelen, je werpt een lege blik, je rent achteruit.

Misschien is het gewoon de manier waarop je de wereld ziet

dat had je geen belofte gedaan.

Het was nooit mijn bedoeling om druk op je uit te oefenen meid, maar je gooit me weg;

want wie wil het echte werk eigenlijk?

Het is een cyclus die ik nu gewend ben.

Misschien is het gewoon de manier waarop ik de wereld zie, ik zal zitten en wachten op de toekomst.

Misschien zijn de kosten van oud worden de pijn van echt blijven.

Niets dat goud ooit kan blijven, maar we kunnen dromen en voelen.

Misschien is het gewoon de manier waarop je de wereld ziet, waardoor je niets beloofde.

Het was nooit mijn bedoeling om druk op je uit te oefenen meid, maar je gooit me weg;

want wie wil het echte werk eigenlijk?

Het is een cyclus die ik nu gewend ben.

Misschien is het gewoon de manier waarop ik de wereld zie, ik zal zitten en wachten op de toekomst.