Cosmos - Blubell

Já fui deixada, deixei também

Já namorei a sarjeta, meu bem

Já fui pra lama, no fundo do poço rastejei

Da mesma lama já levantei

Como personagem de folhetim

Ou de um bolero

E recomecei do zero

Mas isso é nada

Perto da luz, da imensidão do cosmos

Já fui traída, já perdoei

Já mandei gente pr’aquele lugar

E tem mais gente que, algum dia, ainda vou mandar

Como mendigo, já conversei

Com as paredes, com um cachorro

Ainda morro de medo de ficar só

Mas isso é nada

Perto da luz, da imensidão do cosmos

Minha cabeça é como o céu

Tem dia que fica tudo azul

Tem tempestade como nos limbos, arco-íris

Passa de tudo

Constelações, jatinhos, airbus, boings, balões

Meteoritos, naves, foguetes, cometas

Mas isso é nada

Perto da luz, da imensidão do cosmos

Perto da luz, da imensidão do cosmos

Ik ben achtergelaten, ik ben ook vertrokken

Ik heb met de goot gedatet, schat

Ik ben in de modder geweest, op de bodem van de put ben ik gekropen

Ik ben al uit dezelfde modder opgestaan

Als personage in een feuilleton

Of een bolero

En ik begon helemaal opnieuw

maar dat is niets

Dicht bij het licht, de onmetelijkheid van de kosmos

Ik ben verraden, ik heb vergeven

Ik heb al mensen naar die plek gestuurd

En er zijn meer mensen die ik ooit zal sturen

Als bedelaar heb ik al gepraat

Met de muren, met een hond

Ik ben nog steeds bang om alleen te zijn

maar dat is niets

Dicht bij het licht, de onmetelijkheid van de kosmos

Mijn hoofd is als de lucht

Er zijn dagen dat alles blauw is

Er zijn stormen zoals in het ongewisse, regenbogen

Het passeert alles

Sterrenbeelden, jets, airbus, boings, ballonnen

Meteorieten, schepen, raketten, kometen

maar dat is niets

Dicht bij het licht, de onmetelijkheid van de kosmos

Dicht bij het licht, de onmetelijkheid van de kosmos