Dissociative - Before I Turn

Free me from the dark in my head

'Cause it’s preventing me from seeing red

I can’t tell who I am anymore

Somebody tell me 'cause I’m not so sure

Emptiness is the victim of pain

Killing me loudly like the sorrow and pain

I’m feeling darkness, I’m feeling death

I taste the blood from our last kiss on my breath

Was it the pain in my eyes

That lead me to this misery?

Was it the look of your death

From your head down to your feet?

Or was it something I did

That made me regret the life that I’ve lived?

And tell me, please, do you hate me too?

Do you hate me for the things that I do?

I see a face in the distance, of who I’m trying to be

It was the lust of a vixen that took control over me

And now I feel all the blackness, it washes all over me

See the light in the darkness, of who I’m not supposed to be

Fuck

Thank you, mother, for the pain that you inflicted

For hiding all my sanity and making me a victim

I’ve tried it all before but it doesn’t seem to help

The fact that I’m alone makes me hate my fucking self

I see a face in the distance, of who I’m trying to be

It was the lust of a vixen that took control over me

And now I feel all the blackness, it washes all over me

See the light in the darkness, of who I’m not supposed to

How could she let me bear this fucking disease?

How could she be so suffocating?

I feel her presence, it lingers within

It dwells inside me, closer than I’ve ever been

«My mind cannot even begin to fathom the abhorrent information

That was disclosed this dreadful night

My lover is not my lover and therefore I am not myself

My sanity is elsewhere, my hope is failing

And the trust of my own kin is non-existent

Why I was not debriefed on this deception

Is beyond my wildest imagination

I throw myself to the mercy of fate

Live or die, it is no longer my choice»

Bevrijd me uit het donker in mijn hoofd

Omdat het voorkomt dat ik rood zie

Ik kan niet meer zeggen wie ik ben

Vertel het me, want ik weet het niet zo zeker

Leegte is het slachtoffer van pijn

Me hard vermoorden als het verdriet en de pijn

Ik voel duisternis, ik voel de dood

Ik proef het bloed van onze laatste kus op mijn adem

Was het de pijn in mijn ogen?

Heeft dat me naar deze ellende geleid?

Was het de aanblik van je dood?

Van je hoofd naar je voeten?

Of was het iets wat ik deed?

Waardoor ik spijt kreeg van het leven dat ik heb geleefd?

En vertel me alsjeblieft, haat je mij ook?

Haat je me om de dingen die ik doe?

Ik zie een gezicht in de verte, van wie ik probeer te zijn

Het was de lust van een vixen die de controle over mij overnam

En nu voel ik alle zwartheid, het spoelt over me heen

Zie het licht in de duisternis, van wie ik niet hoor te zijn

Neuken

Bedankt, moeder, voor de pijn die je hebt toegebracht

Voor het verbergen van al mijn gezond verstand en het maken van mij een slachtoffer

Ik heb het allemaal al eens geprobeerd, maar het lijkt niet te helpen

Het feit dat ik alleen ben, zorgt ervoor dat ik mijn verdomde zelf haat

Ik zie een gezicht in de verte, van wie ik probeer te zijn

Het was de lust van een vixen die de controle over mij overnam

En nu voel ik alle zwartheid, het spoelt over me heen

Zie het licht in de duisternis, van wie ik niet mag

Hoe kon ze me deze verdomde ziekte laten dragen?

Hoe kon ze zo verstikkend zijn?

Ik voel haar aanwezigheid, het blijft van binnen hangen

Het woont in mij, dichterbij dan ik ooit ben geweest

«Mijn geest kan de weerzinwekkende informatie niet eens doorgronden»

Dat werd onthuld deze vreselijke nacht

Mijn minnaar is niet mijn minnaar en daarom ben ik mezelf niet

Mijn gezond verstand is ergens anders, mijn hoop faalt

En het vertrouwen van mijn eigen familie is onbestaande

Waarom ik niet werd ondervraagd over deze misleiding?

Gaat mijn wildste verbeelding te boven

Ik werp mezelf over aan de genade van het lot

Leven of sterven, het is niet langer mijn keuze»