Marlboro Black - Because

«Masama ka sakin, masaya ako sayo.

Kaya bakit pa natin ipapipilitan ang hindi pwede?»

Sambit mo sakin pagtapos mong hithitin ang dulo ng 'yong sigarilyo.

Magkahawak ang kamay, ngunit di mahigpit

At nagaantay nalang na isa satin ang bumiitaw

Kapalaran na siguro nating masaktan

«Masaya ka sakin, masama ako sayo.»

Ngunit ubos na ang lahat, upos nalang ang natira.

Tatlong araw na tayong di nag uusap

Ni isa saatin dalawa’y 'lang balak makiusap

Alam nating pareho tayong nagkulang

At ang tayo’y 'la na ring patutunguan

Ngayon bakit nga ba tayo nagkita

Nakalimutan na’t tila

Balak nating mag ayos ang lalo sating nagpasira

Diba sabi mo noon, kung tayong dalawa’y maghiwalay

Ay magkikita rin sa tamang panahon

Ngayon aking napaisip, papano kung ganon

Kung tayong nga talagang dalawa’y bakit pa tayo

Dapat na maghiwalay ngayon

Kung ganon magbiro ang tadhana

Ay dapat, alam nyang 'la kong oras makipag biruan ngayon

Wag mo na kong kulitin pa

Wag ka na ring sumagot kung sakaling kulitin ka

Kung magkasalubong wag na natin pansinin

Ang isa’t isat pagkalito’y wag ng kunsintihin pa

Dahil, hindi ko kayang maging kung sinong gusto mo

Ibigay kung anong gusto mo

Ibigay anong nararapat sayo, mahal kita, pero tama na

Dahil, hindi mo kayang maging kung sinong gusto ko

Ibigay kung anong gusto ko

Ibigay anong nararapat saatin dahil di na natin kaya

Wag ng pilitin kahit pwede

Isipin ang sarili’t wag na satin dumepende

Mas mahina na nga tayo sa sakiting nagkadengue

La tayong magagamot kung pareho tayong pasyente

Hindi mo ko kaylangan, at ganun ka rin sakin

Libro ng istorya nating dalawa’y sa simula lang kaaya ayang basahain

Sumaya na tayo dati, limot natin ang pasanin

Talagang dapat mong asahan ang di mo aakalain

Ba’t ba tayo naniwala

Pagmamahalan natin dati pa’y di alintanta

Ngayon dapat na limutin na ang ating ala ala

Kaylangan na magbura para matuto tayo lalo parang sulat sa pisara

Wag mo na kong tanungin pa

Masasaktan ka parin kahit aking saluhin ka

Panandaliang marka lang to satin parang henna

Pansamantalang pagmamahal di dapat ikadena

Dahil, hindi ko kayang maging kung sinong gusto mo

Ibigay kung anong gusto mo

Ibigay anong nararapat sayo, mahal kita, pero tama na

Dahil, hindi mo kayang maging kung sinong gusto ko

Ibigay kung anong gusto ko

Ibigay anong nararapat saatin dahil di na natin kaya

« Je bent slecht voor me, ik ben blij met je.

Dus waarom zouden we het onmogelijke forceren?»

Zeg het tegen me nadat je klaar bent met het roken van je sigaret.

Houd de handen vast, maar niet stevig

En gewoon wachten tot een van ons loslaat

We zijn voorbestemd om gewond te raken

"Jij bent blij met mij, ik ben slecht met jou".

Maar het is allemaal weg, alles wat over is, is weg.

We hebben al drie dagen niet gepraat

Geen van ons is van plan om te pleiten

We weten dat we allebei tekort zijn geschoten

En die van ons zal hetzelfde zijn

Waarom hebben we elkaar ontmoet?

Vergeten lijkt het

We zijn van plan om te repareren wat ons het meest heeft vernietigd

Zei je niet eerder, als wij tweeën uit elkaar gaan?

Zal ook op het juiste moment afspreken

Nu dacht ik, wat dan?

Als we echt met z'n tweeën zijn, waarom zijn we er dan nog?

Zou nu gescheiden moeten zijn

Dan speelt het lot een grapje

Het zou zo moeten zijn, hij weet dat het nu tijd is om grappen te maken

Plaag me niet meer

Zelfs niet antwoorden als je geplaagd wordt

Als we elkaar tegenkomen, laten we het dan negeren

Tolereer elkaars verwarring niet

Omdat ik niet kan zijn wie je wilt dat ik ben

Geef wat je wilt

Geef me wat je verdient, ik hou van je, maar dat is genoeg

Omdat je niet kunt zijn wie ik wil zijn

Geef me wat ik wil

Geef ons wat we verdienen, want we kunnen het niet langer betalen

Forceer het niet, ook al kun je het

Denk aan jezelf en reken niet op ons

We zijn kwetsbaarder voor knokkelkoorts

We kunnen behandeld worden als we allebei patiënt zijn

Jij hebt mij niet nodig, en jij ook niet

Het boek van het verhaal van ons tweeën is vanaf het begin makkelijk te lezen

Laten we eerst plezier maken, laten we de last vergeten

Je moet zeker het onverwachte verwachten

Waarom geloofden we?

Laten we hoe dan ook van elkaar houden

Nu moeten we onze ala ala vergeten

Het is nodig om te wissen zodat we meer kunnen leren zoals schrijven op een schoolbord

Vraag het me niet meer

Je zult nog steeds gekwetst zijn, zelfs als ik je vang

Het is maar een tijdelijk merkteken zoals henna

Tijdelijke liefde mag niet worden geketend

Omdat ik niet kan zijn wie je wilt dat ik ben

Geef wat je wilt

Geef me wat je verdient, ik hou van je, maar dat is genoeg

Omdat je niet kunt zijn wie ik wil zijn

Geef me wat ik wil

Geef ons wat we verdienen, want we kunnen het niet langer betalen