Dysphoria - Barren Earth

Layers upon layers of night

(Form over white dunes)

Liquid light running deep

(Flowing blue)

He lies writhing

A faint sentry

(Within waves of bloodred)

Agony apparent

(From the blue, tears were shed)

Our fears are the same

Expressed freely through alternate avenues

Having different outcomes

Severe or inconsequential?

What role belongs to will?

The re-opening

Of my sequestered world

The colour is drained

And the nights are fading out

Dysphoria

The re-opening

Of my recluded soul

The blackness that roared

Cannot take its final hour

Dysphoria

And so we remain

Stare into one layer after another

While unwilling, unconscious, unreal

We are drowning deeper

In a song

I embrace…

Abhorring the silence

A summoned past recourse

Encasing the island

Boldly

As is my freedom

Come sweet slumber…

The black returns to me now

Lagen op lagen van de nacht

(Vorm over witte duinen)

Vloeibaar licht loopt diep

(Vloeiend blauw)

Hij ligt kronkelend

Een zwakke schildwacht

(Binnen golven van bloedrood)

Ondraaglijke pijn zichtbaar

(Vanuit het niets werden tranen vergoten)

Onze angsten zijn hetzelfde

Vrijelijk uitgedrukt via alternatieve wegen

Verschillende uitkomsten hebben

Ernstig of inconsequent?

Welke rol hoort bij Will?

De heropening

Van mijn afgezonderde wereld

De kleur is uitgelekt

En de nachten vervagen

Dysforie

De heropening

Van mijn teruggetrokken ziel

De zwartheid die brulde

Kan het laatste uur niet aan

Dysforie

En dus blijven we

Staar in de ene laag na de andere

Terwijl onwillig, onbewust, onwerkelijk

We verdrinken dieper

In een nummer

Ik omarm…

De stilte verafschuwen

Een opgeroepen beroep uit het verleden

Het eiland omsluiten

stoutmoedig

Net als mijn vrijheid

Kom zoete slaap...

De zwarte keert nu terug naar mij