We Forgot - Ayla Nereo

Sun leaves the day

We forgot our bones till we’re kissed with the breathless

Cold, and the light

We forgot these colors die with the darkness

Dark, in the dark…

Faith, run away

I have chosen to be bound by these towers

Saved it is safe

We forgot the shape of the question still forming

Blind, it is blind

Keep me safe these castles

Feeling feels fearsome bold

It is bold, and I hold the rungs

Of the ladder I’m climbing in the

Dark — in the dark

We forgot these colors die without the light

This is light

We forgot to look till we see only absence

Sitting before the moon

She asked for a vision

Bless me with sight

And all came in swift and soon

Words to the wisdom

Blessings of tongue

And tangled ‘tween life and grave

Grave was the pulling

Life was she calling

Tangled ‘tween life and grave

Allowing herself to become all her fears

At once was she life and grave

Allowing herself to become all her fears

At once was she life and grave

Allowing herself to become…

Sun leaves the day

We forgot our bones till we’re kissed with the breathless

Cold, and the light

We forgot to look till we see only absence

Dark, in the dark

We forgot these colors die without the light

This is light

We forgot the shape of the question still forming

De zon verlaat de dag

We zijn onze botten vergeten tot we zijn gekust met de ademlozen

Koud, en het licht

We zijn vergeten dat deze kleuren sterven met de duisternis

Donker, in het donker...

Geloof, ren weg

Ik heb ervoor gekozen om gebonden te zijn aan deze torens

Opgeslagen het is veilig

We zijn de vorm vergeten van de vraag die nog steeds wordt gevormd

Blind, het is blind

Bescherm me deze kastelen

Gevoel voelt angstaanjagend stoutmoedig

Het is gedurfd, en ik houd de sporten vast

Van de ladder die ik beklim in de

Donker — in het donker

We zijn vergeten dat deze kleuren sterven zonder het licht

Dit is licht

We zijn vergeten te kijken tot we alleen afwezigheid zien

Zittend voor de maan

Ze vroeg om een ​​visioen

Zegen me met zicht

En alles kwam snel en snel binnen

Woorden voor de wijsheid

Zegeningen van de tong

En verstrikt 'tussen leven en graf'

Graf was het trekken

Het leven riep ze

Verstrengeld 'tussen leven en graf'

Zichzelf toestaan ​​om al haar angsten te worden

Opeens was ze leven en graf

Zichzelf toestaan ​​om al haar angsten te worden

Opeens was ze leven en graf

Zichzelf toestaan ​​te worden...

De zon verlaat de dag

We zijn onze botten vergeten tot we zijn gekust met de ademlozen

Koud, en het licht

We zijn vergeten te kijken tot we alleen afwezigheid zien

Donker, in het donker

We zijn vergeten dat deze kleuren sterven zonder het licht

Dit is licht

We zijn de vorm vergeten van de vraag die nog steeds wordt gevormd