Through the Cracks - Ayla Nereo

She calls out, «I love you!»

I can hear it through the cracks

Of these doors, of these walls, as it echoes, bounces back

It pries my heart open, as the joy does for the children

For the humble hidden deep within this skin, pouring out,

Pouring in, pouring out, pouring in, pouring out, pouring in…

I am driver to the wheel, I am steady, I am swerving

I am blind, running quickly, I am echo to the sapling

She calls out to love, «I can hear you through the cracks!»

And the door to be opened, with a turn-key, with a sighing,

As slivers fall in splinters, with a rainfall, as a cry

She call’s out to love, «There's an echo I am following,

I am backwards and evolving

Concave and expanding

A whistle to the train

And the tracks separating

I am bone-bent and wavering

Roots deep and unswaying»

Half her voice bounces back, and the rest escapes

Through the cracks…

Ze roept: "Ik hou van je!"

Ik hoor het door de kieren

Van deze deuren, van deze muren, zoals het weergalmt, kaatst terug

Het maakt mijn hart open, net als de vreugde voor de kinderen

Voor de nederige, diep verborgen in deze huid, uitstromend,

Inschenken, uitschenken, inschenken, uitschenken, inschenken...

Ik ben de bestuurder aan het stuur, ik ben stabiel, ik ben aan het uitwijken

Ik ben blind, ren snel, ik ben de echo van het jonge boompje

Ze roept om liefde: «Ik kan je door de kieren horen!»

En de deur die moet worden geopend, met een turn-key, met een zucht,

Zoals splinters in splinters vallen, met een regenbui, als een kreet

Ze roept om liefde: «Er is een echo die ik volg,

Ik ben achteruit en evolueer

Concaaf en uitzettend

Een fluitje van de trein

En de sporen die scheiden

Ik ben krom en wankel

Wortels diep en onwrikbaar»

De helft van haar stem kaatst terug, en de rest ontsnapt

Door de kieren…