Apesta - Attaque 77

La casa esta quemándose, me desperté sin reaccionar…

Tu foto esta borrándose, como un espejismo que no puede durar

El pueblo esta quejándose, por el terror se va a callar…

El héroe esta matándose, seguirán los mismo y todo vuelve a andar

Apesta el olor de tanta traición, el grito de ayer se guarda bajo el colchón…

Apesta el olor de tanta traición, tu fraude va a ser uno más en el montón…

El perro esta lamiéndose, la herida es cruel no va a sanar…

La rabia esta por aflorar, nadie esta tan limpio, pero esto huele mal

Apesta el olor de tanta traición, el grito de ayer se guarda bajo el colchón…

Apesta el olor de tanta traición, tu fraude va a ser uno más en el montón…

Het huis staat in brand, ik werd wakker zonder te reageren...

Je foto vervaagt, als een luchtspiegeling die niet lang kan duren

De mensen klagen, vanwege de terreur gaan ze hun mond houden...

De held pleegt zelfmoord, hetzelfde gaat door en alles werkt weer

De geur van zoveel verraad stinkt, de schreeuw van gisteren wordt onder de matras bewaard...

De geur van zoveel verraad stinkt, je fraude zal er nog een zijn...

De hond likt zichzelf, de wond is wreed, hij geneest niet...

De woede komt bijna boven, niemand is zo schoon, maar dit stinkt

De geur van zoveel verraad stinkt, de schreeuw van gisteren wordt onder de matras bewaard...

De geur van zoveel verraad stinkt, je fraude zal er nog een zijn...