Ascending - ...And You Will Know Us By The Trail Of Dead

From a crashing light I was forced awake

Clutching bloodshot eyes, wide and afraid

Stark impressions of a vague, translucent day

Distorts the room in a lazy way

A stubborn case of the young man’s blues

Has gotten me scouring the streets for you

Where shattered souls and cheated hearts

Descend into a bedlam of scars

Parading past ancestral skulls

Through calloused and bruised urban sprawls

Hot sweat pours down a sunlit road

Where life and death meet and explode

What can’t be ignored and can’t be explained

Or captured in a song’s refrain

Each fear I forced on to a page

I read the words and I choked with rage

After the war, we left the dead on the shore

But their screams and cries still haunt us wherever we go

Our little boat caught in the ebb and the flow

On the seas of wine where time has but forgotten us

Donde está el oro, donde están los heroes?

Donde estaba el dia del sol para ellos?

Where is the gold, where are all our heroes?

Where is that day of sun that we have waited on?

Thrown by the wreck into the eye of the storm

We cling to life though the gods have all abandoned us

Our little boat caught in the ebb and the flow

On the seas of wine where time has but forgotten us

Forced to be in the wrong place

Being forced to fit, being forced to taste

Misguided moment, I was caught

By the sound of a bell on a police car

The scars, fresh upon my hands

The child emerges, a new born man

Vandals and martyrs, ragged purist stands

Eyes wide like saucers rake the land

Door een crashend licht werd ik wakker gedwongen

Bloeddoorlopen ogen klemmend, wijd en bang

Grimmige impressies van een vage, doorschijnende dag

Vervormt de kamer op een luie manier

Een hardnekkig geval van de jongeman's blues

Heeft me ertoe gebracht de straten af ​​te speuren voor jou

Waar verbrijzelde zielen en bedrogen harten

Daal af in een bedlam van littekens

Paraderen langs voorouderlijke schedels

Door eeltige en gekneusde stadsuitbreidingen

Heet zweet stroomt over een zonovergoten weg

Waar leven en dood elkaar ontmoeten en exploderen

Wat niet kan worden genegeerd en niet kan worden uitgelegd

Of vastgelegd in een refrein van een nummer

Elke angst die ik op een pagina dwong

Ik las de woorden en ik stikte van woede

Na de oorlog lieten we de doden op de kust achter

Maar hun geschreeuw en gehuil achtervolgt ons nog steeds, waar we ook gaan

Onze kleine boot gevangen in eb en vloed

Op de zeeën van wijn waar de tijd ons maar vergeten is

Donde está el oro, donde están los heroes?

Donde estaba el dia del sol para ellos?

Waar is het goud, waar zijn al onze helden?

Waar is die dag van de zon waarop we hebben gewacht?

Door het wrak in het oog van de storm gegooid

We klampen ons vast aan het leven, ook al hebben de goden ons allemaal in de steek gelaten

Onze kleine boot gevangen in eb en vloed

Op de zeeën van wijn waar de tijd ons maar vergeten is

Gedwongen om op de verkeerde plaats te zijn

Gedwongen worden om te passen, gedwongen worden om te proeven

Misplaatst moment, ik werd betrapt

Door het geluid van een bel op een politieauto

De littekens, vers op mijn handen

Het kind komt tevoorschijn, een pasgeboren man

Vandalen en martelaren, haveloze puristische stands

Ogen wijd als schotels het land harken