Mirada Perdida - Arma Blanca

Viaja conmigo en este cuarto in situ, te invito a soñar

Donde el espíritu es libre en cada escrito y aprende a volar

Cuando el alma se funde con el aire comienza un rito

Donde la oscuridad bajo este flexo, el rap es mi braille

Con la mirada perdida y un tiempo y espacio infinito

Vivo adicto a este hábito donde compito en este baile

Donde pasado y presente se abrazan en esta danza

Malos recuerdos se reemplazan por sueños en mi balanza de esperanza

Una mente ausente a un cuerpo presente

Con un atajo en el reloj del trabajo como coraza

No sigue en alza, mi lanza, trazar la paz es mi aliciente

Sé que el amor vino al azar y se lo llevo la corriente

Del destino, cada simiente es un sueño que lanzo al camino

Por que avanzar en un sendero sin sueños es ir descalzo

Alambre espino que librar a mi paso

Por eso paso toda mi vida vagando por el cielo como Pegaso

Cada beso y cada abrazo son alas con las que vuelo

Mis palabras siguen siendo balas, yo no me amanso

Sé que mi suelo, el trabajo es un anzuelo que todos muerden

Cuando el dinero es el cebo que siempre ganas cuando pierdes

Mi verdad habita en otro hábitat hoy espiritual

Con la mirada hacia la nada, mi almohada se levitar

Este ritual me mantiene despierto

Por eso duermo cada noche en mi mundo, el día realidad virtual

(Con la mirada perdida)

Con la mirada perdida mi mente vuela como un pájaro

(La vida pasa, la vida pasa)

La vida pasa tan fugaz como un disparo

(Entre recuerdos)

Entre recuerdos y sueños perdidos sin realizar (sin realizar)

(Mirando al cielo)

Mirando al cielo de este cuarto gratis es soñar

Mientras se apaga la llama de estos ojos

Si sale el sol de noche derroche y música en un coche y un nuevo show

Es lo que espero, el tacto áspero de labios de diablos

Camuflados en cuerpos de damas bebiendo tus sueros

De lo que hablo;

escapar de las garras, huyo del vacío

Compañero del tiempo vacío una jarra de algo frío

En este templo solo el temblor de un bombo me mantiene

Y como vuelo a ras del suelo tiene sus pies sobre tus sienes

Cada viernes en barra, raps narran cada romance

Estoy trance, pensando que en este corazón entran cien

Avanzo fuera de este arcén, ya no peleo ni por bronce

Prefiero que el sol me broncee, por que hoy mi grupo se conoce

Hagan balance, fallo mi plan B, ahora empleo el plan C

Hacer lo mismo desde los catorce es lo que me complace

En este Compaq este MC renace a cada compás

Escribo bombas en forma de obras que la gente compra

Hoy amanece bajo estos cascos de respuesta plana

La luz entra por mi ventana mastico a esta vida insana

Bajo sábanas solo la soledad roba mis horas

Unos lo llaman desamor, la voz de esta ametralladora

Y sin mejora, mi meta se esconde en cada metáfora

Esta libreta cuenta, lo que esta fuera me inquieta

Son las esporas de esta flor que navega sobre las ondas

La luz que hace la sombra que perfora tu emisora

En este juego de moral desde nuestra primera demo

Siempre con demora pero con amor al rap que hacemos

Sin temor a la fama para dar más a cada fan

Tras decora de corazón cada texto de este Corán

Vendemos la vida en tomos, cada promo es lo que somos

Tenemos cada uno un trono

Pero quienes lo merecemos sabemos

Que no todos encuentran agua en el desierto

Pero prefiero andar soñando despierto que vivir muerto

(Con la mirada perdida)

Con la mirada perdida mi mente vuela como un pájaro

(La vida pasa, la vida pasa)

La vida pasa tan fugaz como un disparo

(Entre recuerdos)

Entre recuerdos y sueños perdidos sin realizar (sin realizar)

(Mirando al cielo)

Mirando al cielo de este cuarto gratis es soñar

Reis met mij mee in deze kamer in situ, ik nodig je uit om te dromen

Waar de geest vrij is in elk schrijven en leert vliegen

Wanneer de ziel versmelt met de lucht, begint een ritueel

Waar de duisternis onder deze lamp is, is rap mijn braille

Met een verloren blik en een oneindige tijd en ruimte

Ik leef verslaafd aan deze gewoonte waar ik deelneem aan deze dans

Waar heden en verleden elkaar omarmen in deze dans

Slechte herinneringen worden vervangen door dromen op mijn weegschaal van hoop

Een afwezige geest naar een aanwezig lichaam

Met een snelkoppeling op de werkklok als schelp

Het blijft niet stijgen, mijn speer, vrede tekenen is mijn drijfveer

Ik weet dat liefde willekeurig kwam en werd meegesleept door de stroming

Van het lot is elk zaadje een droom die ik op de weg gooi

Want vooruitgaan op een pad zonder dromen is blootsvoets gaan

Prikkeldraad om mijn pad vrij te maken

Daarom dwaal ik mijn hele leven door de lucht als Pegasus

Elke kus en elke knuffel zijn vleugels waarmee ik vlieg

Mijn woorden zijn nog steeds kogels, ik tem niet

Ik weet dat mijn grond, werk een haak is die iedereen bijt

Als geld het aas is, win je altijd als je verliest

Mijn waarheid leeft vandaag in een andere spirituele habitat

Starend naar niets, zal mijn kussen zweven

Dit ritueel houdt me wakker

Daarom slaap ik elke nacht in mijn wereld, de virtual reality-dag

(Met een verloren blik)

Terwijl ik de ruimte in staar, vliegt mijn geest als een vogel

(Het leven gaat voorbij, het leven gaat voorbij)

Het leven gaat zo vluchtig voorbij als een schot

(Tussen herinneringen)

Tussen herinneringen en dromen verloren niet gerealiseerd (niet gerealiseerd)

(Kijkend naar de lucht)

Vanuit deze vrije kamer naar de lucht kijken is dromen

Terwijl de vlam in deze ogen dooft

Als de zon 's avonds tevoorschijn komt, ga dan lekker muziek maken in een auto en een nieuwe show

Het is wat ik verwacht, de ruwe aanraking van duivelse lippen

Gecamoufleerd in lichamen van dames die je serums drinken

Waar ik het over heb;

Ontsnap uit de klauwen, ik vlucht uit de leegte

Metgezel van de tijd leeg een kruik met iets kouds

In deze tempel houdt alleen de trilling van een basdrum me vast

En terwijl ik op grondniveau vlieg, heeft hij zijn voeten op je slapen

Elke vrijdag in de bar vertellen raps elke romance

Ik ben in vervoering, denkend dat er honderd dit hart binnenkomen

Ik ga van deze schouder af, ik vecht zelfs niet meer voor brons

Ik heb liever dat de zon me kleurt, want vandaag kent mijn groep elkaar

Maak de balans op, ik heb mijn plan B niet gehaald, nu gebruik ik plan C

Hetzelfde doen sinds mijn veertiende is wat mij behaagt

In deze Compaq wordt deze MC bij elke tel herboren

Ik schrijf bombshells in de vorm van toneelstukken die mensen kopen

Vandaag daagt onder deze helmen van vlakke respons

Het licht komt door mijn raam naar binnen. Ik kauw op dit krankzinnige leven

Onder lakens steelt alleen eenzaamheid mijn uren

Sommigen noemen het liefdesverdriet, de stem van dit machinegeweer

En zonder verbetering zit mijn doel in elke metafoor verborgen

Dit notitieboekje telt, wat er buiten is baart me zorgen

Het zijn de sporen van deze bloem die op de golven vaart

Het licht dat de schaduw maakt die je zender doorboort

In dit moraliteitsspel sinds onze eerste demo

Altijd laat maar met liefde voor de rap die we doen

Zonder angst voor roem om elke fan meer te geven

Na elke tekst van deze koran met hart te hebben versierd

We verkopen het leven in volumes, elke promo is wat we zijn

We hebben allemaal een troon

Maar degenen onder ons die het verdienen, weten het

Dat niet iedereen water vindt in de woestijn

Maar ik dagdroom liever dan dood te leven

(Met een verloren blik)

Terwijl ik de ruimte in staar, vliegt mijn geest als een vogel

(Het leven gaat voorbij, het leven gaat voorbij)

Het leven gaat zo vluchtig voorbij als een schot

(Tussen herinneringen)

Tussen herinneringen en dromen verloren niet gerealiseerd (niet gerealiseerd)

(Kijkend naar de lucht)

Vanuit deze vrije kamer naar de lucht kijken is dromen