Humanimal - Arma Blanca

Letra de «Humanimal»

Se equivoca, sus hombres ya están muertos

Le consideran el tipo más malo que existe

Deberá tomar una decisión…

Humanimal, es un imán de la lástima

Humanimal, es un imán de la lástima

Portador de lágrimas

Tarde de sábado, tras una semana encadenado a un uniforme

De guardia jurado, atado al turno de noche

Está preparado, botas de punta de acero

Colores de su equipo al cuello

Simbología Nazi, el pelo casi al cero

Llega de los primeros al bar de encuentro

Donde alcohol y droga química son ritual

Habitual procedimiento

Hacia un avanzado estado de euforia

Que augura violencia segura

Independiente de la derrota o la victoria

Hay parada obligatoria, rumbo al estadio

Mientras algunos apedrean el autobús del equipo contrario

Recorre el extrarradio en busca de un hincha rival

Y un golpe de puñal, y le obsequia una estancia gratis en el hospital

Un impuntual ocupa su lugar en la grada

Y suenan cánticos xenófobos que emanan su manada

Sin fugadas destacadas se acaba la primera mitad

Es hora de lanzar monedas al trío arbitral

Hecho que se reanuda mal, gol del once foráneo

Sin cambios se llega al final, el cabreo instantáneo

Su frustración y odio son tan sólo momentáneos

Se calman viendo un sin techo durmiendo en un paso subterráneo

Con un colega lo arrastra fuera

Lo tumba en el suelo y le coloca entre la boca el bordillo de la acera

Una certera patada en la nuca y un alarido

Y el animal que oculta dormirá hasta el próximo partido

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Anda deprisa, siempre le persiguen

De noche, cuando vuelve a casa, piensa en lo que vive

Como un jinete errante, recorriendo sueños

Su barco a la deriva, es su reino y se está hundiendo

Con el último rayo de sol yace inconsciente

En el suelo de su depresión, su alma inerte

Se consume despacio entre sombras como un reflejo

De la vida que late en su mundo de diez mil espejos

Donde hoy harto de sufrir y ser esclavo

Reconstruye su mundo espiral

El odio fluye con sus clavos, hechos con la sangre y un cuchillo

Pasea buscando otra presa que llene el bolsillo

Luego sube al coche, deja su huella en el asfalto

Como cada noche, mezclando fármacos y alcohol

Pasaje que le lleva lejos, ya no conduce

Siente la luz al final del túnel y anda cerca de su muerte

Giro del destino y cuando pasa

Volando con viento de fuego por aquella casa

Donde un niño juega en el parque y sueña sin pensar

Que la vida que tiene delante llega a su final

Es intensa, la colisión directa contra el muro

El niño pintaba un futuro lleno de ilusión

Y yace muerto porque la historia rompe su cristal

Y camina sin prisa y cansada para ser desierto

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Humanimal solo indiferencia entre el bien y el mal

Sentir y amar sólo en pequeñeces, su ánima que enloquece

Sabe que le pertenece cada lágrima vertida

Sin más cura sus heridas poniendo a tus días un trece

A cada amanecer siempre es primicia en en las noticias

Mece entre sus dedos un arma en busca de tu alma y tu vida

Él es el silencio de la noche que rompe tu calma

Cada drama que esconde tu cuarto cuando te suicidas

¡Humanimal!

Es esa referencia salir por tus hijos

El prefijo de la muerte, un crucifijo de oro y un alijo

La suerte del que se inicia camino de la avaricia

Y rompe el saco, el lujo que te condujo al atraco

Es instinto animal que vive en tu subconsciencia

El uso de la violencia que descubre su punto flaco

Humanimal solo es la falsa apariencia del ser humano

La mirada del tirano que observa el mundo en su mano

¡Humanimal!

Representa al poder ario y es empresario

Su mujer yace muerta en el armario del dormitorio

¡Humanimal!

Viola a su hija cada noche

Vive un delirio cuando del ario su garganta inunda

En vasos de vidrio

Creó su propia religión y toda sucedió a su Dios

Un sueño premonitorio indujo a su sectal suicidio

Es el odio que desata en el planeta un final fatal

Humanimal es cada actitud violenta que los delata

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Humanimal, del mal es un imán

Es conocedor de la lástima

Propulsor del dolor, odio interior

El rencor es el motor de este portador de lágrimas

Tekst van "Menselijk"

Hij heeft het mis, zijn mannen zijn al dood

Ze beschouwen hem als de gemeenste man die er is

Je zult een beslissing moeten nemen...

Humanimal, is een medelijdenmagneet

Humanimal, is een medelijdenmagneet

traan drager

Zaterdagmiddag, na een week geketend aan een uniform

Dienstdoende, gebonden aan de nachtdienst

Hij is klaar, laarzen met stalen neuzen

Kleuren van je team tot in de nek

Nazi-symboliek, het haar bijna tot nul

Kom als eerste aan bij de vergaderbar

Waar alcohol en chemische drugs ritueel zijn

gebruikelijke werkwijze

Op weg naar een gevorderde staat van euforie

Dat voorspelt bepaald geweld

Onafhankelijk van nederlaag of overwinning

Er is een verplichte stop, op weg naar het stadion

Terwijl sommigen de bus van het andere team stenigen

Tour door de buitenwijken op zoek naar een rivaliserende fan

En een dolkslag, en hij geeft je een gratis verblijf in het ziekenhuis

Een laatkomer neemt plaats op de tribune

En xenofobe gezangen die voortkomen uit hun kuddegeluid

Zonder noemenswaardige ontsnappingen eindigt de eerste helft

Het is tijd om munten naar het arbitragetrio te gooien

Feit dat slecht hervat, doelpunt van de buitenlandse elf

Geen veranderingen, je bereikt het einde, onmiddellijke woede

Zijn frustratie en haat zijn slechts tijdelijk

Ze kalmeren terwijl ze een dakloze man zien slapen in een onderdoorgang

Met een collega sleept hij hem naar buiten

Hij legt hem op de grond en stopt de stoeprand tussen zijn mond

Een accurate trap in de nek en een schreeuw

En het dier dat zich verstopt, slaapt tot het volgende spel

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager

Hij loopt snel, ze achtervolgen hem altijd

'S Nachts, als hij thuiskomt, denkt hij na over wat hij leeft

Als een zwervende ruiter, rijdend door dromen

Zijn schip op drift, het is zijn koninkrijk en het zinkt

Bij de laatste zonnestraal ligt hij bewusteloos

Op grond van zijn depressie, zijn levenloze ziel

Langzaam verteerd in de schaduw als een weerspiegeling

Van het leven dat klopt in zijn wereld van tienduizend spiegels

Waar vandaag genoeg van het lijden en het slaaf zijn

Bouw je spiraalwereld opnieuw op

Haat stroomt met zijn nagels, gemaakt met bloed en een mes

Loop op zoek naar een andere prooi om de zak te vullen

Stap dan in de auto, druk je stempel op het asfalt

Zoals elke avond, drugs en alcohol mixen

Passage die je ver brengt, rijd je niet meer

Voel het licht aan het einde van de tunnel en loop dicht bij je dood

Speling van het lot en wanneer het gebeurt

Vliegen met de wind van vuur door dat huis

Waar een kind in het park speelt en droomt zonder na te denken

Dat er een einde komt aan het leven dat voor hem ligt

Het is intens, de directe botsing tegen de muur

Het kind schilderde een toekomst vol illusie

En ligt dood omdat de geschiedenis haar glas breekt

En loop langzaam en moe om woestijn te zijn

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager

Menselijke enige onverschilligheid tussen goed en kwaad

Voel en heb alleen lief in kleinigheden, je ziel die gek wordt

Hij weet dat elke vergoten traan van hem is

Genees zonder verder oponthoud hun wonden door een dertiende op je dagen te leggen

Bij elke dageraad is het altijd een primeur in het nieuws

Rocks tussen zijn vingers een wapen op zoek naar je ziel en je leven

Hij is de stilte van de nacht die je kalmte verbreekt

Elk drama dat je kamer verbergt als je zelfmoord pleegt

Menselijk dier!

Het is die verwijzing om uit te gaan voor je kinderen

Het voorvoegsel van de dood, een gouden kruisbeeld en een voorraad

Het geluk van degene die het pad van hebzucht begint

En breek de zak, de luxe die je naar de overval leidde

Het is een dierlijk instinct dat in je onderbewustzijn leeft

Het gebruik van geweld dat je zwakke punt ontdekt

Menselijk is slechts de valse verschijning van de mens

De blik van de tiran die de wereld in zijn hand observeert

Menselijk dier!

Hij vertegenwoordigt de Arische macht en is een zakenman

Zijn vrouw ligt dood in de slaapkamerkast

Menselijk dier!

Hij verkracht zijn dochter elke nacht

Hij leeft in een delirium als zijn keel overstroomt

In glazen bekers

Hij creëerde zijn eigen religie en het gebeurde allemaal met zijn God

Een voorspellende droom leidde tot zijn sektarische zelfmoord

Het is de haat die op de planeet een fataal einde ontketent

Menselijk is elke gewelddadige houding die ze verraadt

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager

Menselijk, kwaad is een magneet

Hij is een kenner van medelijden

Pijnbooster, innerlijke haat

Wrok is de motor van deze tranendrager