Strukturen - Anomi

Kasta en sten mot ett glashus,

Strukturen ska falla till marken.

Och besvikelsens iskalla tystnad,

Ska lämna ett tomrum i dig.

För jag hör att det går bra,

När man stället en massa krav,

Då blir livet strukturerat.

Det finaste som finns,

är att vara som dom andra,

Skeppsbrutna barn i kulturen,

Som vill lyfta upp glashus från marken,

Och bygga ett sodom i dig.

För jag hör att det går bra när man ställer en massa krav,

Då blir livet komplicerat.

Förlora ett spel i ett rampljus, publiken ska falla till marken.

Med en brinnande längtan som öppnar

En väg därifrån bort från allt.

För jag hör att det går bra,

När man ställer en massa krav,

Då blir livet konstruerat.

Det vackraste som finns,

är att alltid vara vaken.

Nedbrutna själar som vandrar.

För jag vet att besvikelsens tystnad,

Kan bygga en trygghet i dig.

Och jag tror att det går bra,

När man ställer en massa krav,

Då blir livetui strukturerat.

Gooi een steen naar een glazen huis,

De structuur moet op de grond vallen.

En de ijzige stilte van teleurstelling,

Ik laat een leegte in je achter.

Omdat ik hoor dat het goed gaat,

Als je veel eisen stelt,

Dan wordt het leven gestructureerd.

Het mooiste wat er is,

is om te zijn zoals de anderen,

Schipbreukelingen in de cultuur,

Wie wil glazen huizen van de grond tillen,

En bouw een sodom in jou.

Omdat ik hoor dat het goed gaat als je veel eisen stelt,

Dan wordt het leven gecompliceerd.

Als je een wedstrijd in de schijnwerpers verliest, zou het publiek op de grond moeten vallen.

Met een brandend verlangen dat zich opent

Een weg weg van alles.

Omdat ik hoor dat het goed gaat,

Als je veel eisen stelt,

Dan is het leven geconstrueerd.

Het mooiste wat er is,

is om altijd wakker te zijn.

Gebroken zielen dwalen.

Want ik weet dat de stilte van teleurstelling,

Kan een veiligheid in u bouwen.

En ik denk dat het goed gaat,

Als je veel eisen stelt,

Dan wordt de woonkamer gestructureerd.