The Asylum - Andrew Lloyd Webber, The Original London Cast Of 'The Woman In White', Martin Crewes

Scene: «At the Gates of the Asylum»

(They arrive at the asylum. Hartright knocks on the door. A nurse opens it.)

Yes?

What’s your business here?

We are representatives of Sir Percival Glyde.

We are here to see Anne Catherick

(She leads them into the vestibule. They can see patients milling about

aimlessly.

The nurse exits.)

I feel so nervous…

(Hartright looks at Marian)

You’ve been so brave

There is something I must say to you

Something I’ve held

Deep inside for so long

(She is about to tell him of her feelings, when the nurse re-enters.

They drop each other’s hand;

the moment for Marian has passed)

Only one of you

(Marian steps forward. Hartright nods. Marian goes into the body of the hall.

The nurse leads her through the patients and points out a woman who has her

back turned to them.)

Catherick.

You can have five minutes.

Not that you’ll get much sense from her

(The nurse exits. Marian steps forward)

Anne?

Anne Catherick?

(Very slowly the woman turns. It is not Anne Catherick)

Laura?

Laura?!

Marian!

Marian!

(The sisters embrace. Hartright enters)

(Hartright and Laura see each other. They move towards each other.

Marian watches)

…But how can this be?!

They held me down and drugged me

They dressed me in Anne’s clothing

I was sure I heard her screaming

But they told me I was dreaming!

They brought me here that evening

Underneath the cloud of darkness

Though I told them who I was

There was no one who believed me

Then it was Anne they buried!

Claiming it was you

What?

There isn’t time now

We must get out of here!

We have to stop Glyde

Before he gets away

(Hartright takes Laura’s hand and leads the way out. He sees the nurse.

He takes out the money that he was given by the pawnbroker)

I will redeem this pledge

(He pays the nurse off and leads the way out. Laura is distressed)

I don’t understand!

What have they done to Anne?

Oh, Laura, I’m so sorry: Anne Catherick is dead!

What?

I believe they killed her!

And put you in this asylum in her place!

Please, God, no!

Oh, Laura, I’m so sorry…

Then her secret has gone with her to the grave!

You mustn’t think about this now.

We have to get you to safety!

But we must know her secret!

She’s right.

We have to go to Limmeridge!

Limmeridge?

We are but three miles away.

And your uncle knows more than he’s admitting.

It’s time for him to tell the truth!

(They exit)

Scène: «Aan de poorten van het asiel»

(Ze komen aan bij het gesticht. Hartright klopt op de deur. Een verpleegster doet open.)

Ja?

Wat zijn uw zaken hier?

Wij zijn vertegenwoordigers van Sir Percival Glyde.

We zijn hier om Anne Catherine te zien

(Ze leidt hen naar de vestibule. Ze kunnen patiënten zien rondscharrelen.)

doelloos.

De verpleegster gaat naar buiten.)

Ik voel me zo nerveus...

(Hartright kijkt naar Marian)

Je bent zo moedig geweest

Er is iets dat ik tegen je moet zeggen

Iets wat ik heb vastgehouden

Zo lang diep van binnen

(Ze staat op het punt hem over haar gevoelens te vertellen, als de verpleegster weer binnenkomt.

Ze laten elkaars hand vallen;

het moment voor Marian is verstreken)

Slechts één van jullie

(Marian stapt naar voren. Hartright knikt. Marian gaat de hal in.

De verpleegster leidt haar door de patiënten en wijst een vrouw aan die haar heeft

keerde zich naar hen toe.)

Katerick.

Je kunt vijf minuten hebben.

Niet dat je veel van haar zult krijgen

(De verpleegster gaat naar buiten. Marian stapt naar voren)

Anna?

Anne Catherine?

(Heel langzaam draait de vrouw zich om. Het is Anne Catherick niet)

Laura?

Laura?!

Marianne!

Marianne!

(De zussen omhelzen elkaar. Hartright komt binnen)

(Hartright en Laura zien elkaar. Ze gaan naar elkaar toe.

Marian horloges)

…Maar hoe kan dit?!

Ze hebben me vastgehouden en gedrogeerd

Ze kleedden me in Annes kleding

Ik wist zeker dat ik haar hoorde schreeuwen

Maar ze vertelden me dat ik droomde!

Ze hebben me die avond hierheen gebracht

Onder de wolk van duisternis

Hoewel ik ze vertelde wie ik was

Er was niemand die me geloofde

Toen werd Anne begraven!

Beweren dat jij het was

Wat?

Er is nu geen tijd

We moeten hier weg!

We moeten Glyde stoppen

Voordat hij wegkomt

(Hartright pakt Laura's hand en gaat voor naar buiten. Hij ziet de verpleegster.

Hij neemt het geld op dat hij van de pandjesbaas heeft gekregen)

Ik zal deze belofte inwisselen

(Hij betaalt de verpleegster af en gaat voor naar buiten. Laura is van streek)

Ik begrijp het niet!

Wat hebben ze met Anne gedaan?

Oh, Laura, het spijt me zo: Anne Catherick is dood!

Wat?

Ik geloof dat ze haar hebben vermoord!

En zet je in dit gesticht in haar plaats!

Alsjeblieft, God, nee!

Oh, Laura, het spijt me zo...

Dan is haar geheim met haar het graf ingegaan!

Daar moet je nu niet aan denken.

We moeten u in veiligheid brengen!

Maar we moeten haar geheim kennen!

Ze heeft gelijk.

We moeten naar Limmerridge!

Limburg?

We zijn maar drie mijl verwijderd.

En je oom weet meer dan hij toegeeft.

Het wordt tijd dat hij de waarheid vertelt!

(Ze gaan weg)