When The Sun Cried Out - Andre Matos

It was a day when the sun cried out

It was a moment to burden the doubt

Whatever lingers will never reveal

Whatever leftover wishes conceal

And it’s clear like the rain: all my fears define who I am

And I hear loud and long, everywhere, a mythical song

Hung in the sky, a lonely star

Caught in the twilight it dances apart

Stuck at the gates where the dead stepped in

A subtle hollow spreads out from within

And I see all the way what my eyes could never convey

And it’s near, closer now, everywhere, a mystical sound

Oh… let me know, don’t fly away, I’m here

I need to know when will the rain pour down again

Coming down over us, washing the past with a smile…

To he top of the hill

Reach out the sky awake from the dream

Now I know we’ll fly away, we're free

Here we go, the falling rain will come again

No matter where or when, it will pour down in the end

Het was een dag waarop de zon schreeuwde

Het was een moment om de twijfel weg te nemen

Wat blijft hangen zal nooit onthullen

Welke overgebleven wensen ook verbergen

En het is zo helder als de regen: al mijn angsten bepalen wie ik ben

En ik hoor luid en lang, overal, een mythisch lied

Opgehangen in de lucht, een eenzame ster

Gevangen in de schemering danst hij uit elkaar

Vast aan de poorten waar de doden binnenkwamen

Een subtiele holte verspreidt zich van binnenuit

En ik zie helemaal wat mijn ogen nooit zouden kunnen overbrengen

En het is dichtbij, dichterbij nu, overal, een mystiek geluid

Oh... laat het me weten, vlieg niet weg, ik ben hier

Ik moet weten wanneer het weer gaat regenen

Over ons komen vallen, het verleden wassen met een glimlach...

Naar de top van de heuvel

Reik uit de lucht, wakker uit de droom

Nu weet ik dat we weg zullen vliegen, we zijn vrij

Hier gaan we, de vallende regen zal weer komen

Het maakt niet uit waar of wanneer, het zal uiteindelijk naar beneden stromen