Pulled Under at 2000 Metres a Second - Anathema

just freedom is only a hallucination

that waits at the edge of the distant horizon

and we are all strangers in global illusion

wanting and needing impossible heaven

chasing the dream as they swim out to sea

the mirage ahead says that they can be free

become lost in delusion drowning their reason

swept on by the current of selfish ambition

frightened ashamed and afraid of the blame

the questions are screaming the answers are hiding

the sickness is growing distracted condition

you can feel the disgust and smell the confusion

lying insane getting soaked in the rain

draining the sky of the guilt and the shame

the nightmare is coming the clouds are descending

pulled under two thousand metres a second

clawing at walls that just slip through my fingers

darkness consuming collapsing and breaking

distilled paranoia seeped into the walls

and filled in the cracks with the whispering calls

shadows are forming take heed of the warnings

creeping around at four in the morning

lie to myself start a brand new beginning

but i’m losing myself in this fear of living

freedom is only a hallucination

that waits at the edge of the places you go when you dream

deep in the reason betrayal of feeling

the mistakes I made tore my conscience apart as it seems

freedom is only a hallucination

that waits at the edge of the places you go when you dream

freedom is only a hallucination

that waits at the edge of the places you go when you dream

deep in the reason betrayal of feeling

the mistakes I made tore my conscience apart as it seems

freedom is only a hallucination

that waits at the edge of the places you go when you dream…

alleen vrijheid is slechts een hallucinatie

die wacht aan de rand van de verre horizon

en we zijn allemaal vreemden in de wereldwijde illusie

een onmogelijke hemel willen en nodig hebben

de droom najagen terwijl ze naar zee zwemmen

de luchtspiegeling die voor ons ligt zegt dat ze gratis kunnen zijn

verdwalen in waanvoorstellingen en hun verstand verdrinken

meegesleurd door de stroom van zelfzuchtige ambitie

bang beschaamd en bang voor de schuld

de vragen schreeuwen de antwoorden verbergen

de ziekte is een groeiende afgeleide toestand

je kunt de walging voelen en de verwarring ruiken

krankzinnig liggen kletsnat worden in de regen

de hemel van schuld en schaamte leegzuigen

de nachtmerrie komt eraan, de wolken dalen neer

trok onder de tweeduizend meter per seconde

klauwend aan muren die gewoon door mijn vingers glippen

duisternis verslindend instortend en brekend

gedistilleerde paranoia sijpelde in de muren

en vulde de kieren op met de fluisterende oproepen

er vormen zich schaduwen let op de waarschuwingen

om vier uur 's nachts rondsluipen

tegen mezelf liegen, een gloednieuw begin beginnen

maar ik verlies mezelf in deze angst om te leven

vrijheid is slechts een hallucinatie

die wacht aan de rand van de plaatsen waar je heen gaat als je droomt

diep in de reden verraad van gevoel

de fouten die ik heb gemaakt, hebben mijn geweten verscheurd zoals het lijkt

vrijheid is slechts een hallucinatie

die wacht aan de rand van de plaatsen waar je heen gaat als je droomt

vrijheid is slechts een hallucinatie

die wacht aan de rand van de plaatsen waar je heen gaat als je droomt

diep in de reden verraad van gevoel

de fouten die ik heb gemaakt, hebben mijn geweten verscheurd zoals het lijkt

vrijheid is slechts een hallucinatie

die wacht aan de rand van de plaatsen waar je heen gaat als je droomt...