First Kill - Amon Amarth

The first man I killed was the earl’s right-hand man

When he came to take her away

I ran his own sword straight through his throat

And then I stood there, watching him fade

The first blood I spilled was the blood of a varg

I had to wipe his smile away

I was not yet a man, nor was I a boy

But still, I made that bastard pay

So I left him there, on the stained floor

Bathing in a pool of his own blood

My one and only choice was to flee this land

To leave this wretched place for good

I am an outcast

All alone

I’m a nomad without home

I am an outlaw

I’m disowned

And I am no man’s son

Through the cold midwinter nights on a southbound winding path

The stars and moon my only light;

and the earl’s men closing fast

I swore that I’d return;

that I would see him burn

I will live it in my dreams;

the smell, the blood, his dying screams

To my father I was dead, he took his name from me

He drove me away, I was shunned

My one and only choice was to leave this land

To become the pagan they would hunt

I am an outcast

All alone

I’m a nomad without home

I am an outlaw

I’m disowned

And I am no man’s son

I am an outcast

All alone

I’m a nomad without home

I am an outlaw

I’m disowned

And I am no man’s son

De eerste man die ik doodde, was de rechterhand van de graaf

Toen hij kwam om haar mee te nemen

Ik heb zijn eigen zwaard dwars door zijn keel gehaald

En toen stond ik daar en zag hem vervagen

Het eerste bloed dat ik vergoot was het bloed van een varg

Ik moest zijn glimlach wegvegen

Ik was nog geen man en ook geen jongen

Maar toch, ik heb die klootzak laten betalen

Dus ik liet hem daar achter, op de bevlekte vloer

Badend in een plas van zijn eigen bloed

Mijn enige keuze was om dit land te ontvluchten

Om deze ellendige plek voorgoed te verlaten

Ik ben een buitenstaander

Helemaal alleen

Ik ben een nomade zonder huis

Ik ben een outlaw

ik ben verstoten

En ik ben de zoon van niemand

Door de koude midwinternachten op een kronkelend pad naar het zuiden

De sterren en de maan mijn enige licht;

en de mannen van de graaf sluiten snel

Ik zwoer dat ik zou terugkeren;

dat ik hem zou zien branden

ik zal het in mijn dromen leven;

de geur, het bloed, zijn stervende geschreeuw

Voor mijn vader was ik dood, hij nam zijn naam van mij

Hij reed me weg, ik werd gemeden

Mijn enige keuze was om dit land te verlaten

Om de heiden te worden waarop ze zouden jagen

Ik ben een buitenstaander

Helemaal alleen

Ik ben een nomade zonder huis

Ik ben een outlaw

ik ben verstoten

En ik ben de zoon van niemand

Ik ben een buitenstaander

Helemaal alleen

Ik ben een nomade zonder huis

Ik ben een outlaw

ik ben verstoten

En ik ben de zoon van niemand