Zu viel Arthouse - Amanda

Alles, alles geht, wir machen nix davon

Wir warten nur drauf, bis die Pizza kommt

Die Welt, sie ruft nach uns und grinst uns an

Doch wir bleiben lieber drin, gucken Instagram

Vor kurzem war’n wir noch so Shades of Grey

Jetzt reicht uns abends auch schon Keks und Tee

Doch Babe, wir können alles schaffen, sieh das ein

Komm wir starten wieder durch wie Matthias Reim

Wir sind zu wenig Action, zu viel Arthouse

Sind nicht genug Satisfaction, der lonely-Hearts-Club

Wir sind zu viel schwarz-weiß, zu wenig Explosion

Komm wir stiegen wieder ein, ich weiß, dass es sich lohnt

Früher eher so «la vida loca»

Jetzt mehr so wie Oma und Opa

Heute woll’n wir «Punkt, Punkt, Komma, Strich»

Damals zerbombten wir noch jedes Wholecar

Früher hieß es «Boah geil, joggen»

Heute woll’n wir beide nur noch online zocken

Wir sitzen lieber im Stübchen zu Hause

Denn es ist so ungemütlich da draußen

Kann doch nicht sein!

Wir zwei bewegen uns nur noch im Kreis

Früher alles gegeben wie Blut, Schweiß und Tränen

Aber heute interessiert uns die Mühe 'nen Scheiß

Lass mal was tun!

Fass mal den Mut

Ich geb' dir mein’n und du packst ihn dazu

Du wirst schon seh’n alles wird gut

Wir müssen beide nur was dafür tun

Wir sind zu wenig Action, zu viel Arthouse

Sind nicht genug Satisfaction, der lonely-Hearts-Club

Wir sind zu viel schwarz-weiß, zu wenig Explosion

Komm wir stiegen wieder ein, ich weiß, dass es sich lohnt

Und bist du neben mir da, bin ich auch gern mal bisschen Film Noir

Und wenn man sich so umsieht, wir sind immer noch 'nen Klassiker wie Bruce Lee

Wir sind zu wenig Action, zu viel Arthouse, zu viel Arthouse

Sind nicht genug Satisfaction, der lonely-Hearts-Club

Wir sind zu viel schwarz-weiß, zu wenig Explosion

Komm wir stiegen wieder ein, ich weiß, dass es sich lohnt

Wir sind zu wenig Action, zu viel Arthouse, zu viel Arthouse

Sind nicht genug Satisfaction, der lonely-Hearts-Club

Wir sind zu viel schwarz-weiß, zu wenig Explosion

Komm wir stiegen wieder ein, ich weiß, dass es sich lohnt

Alles mag, wij doen er niets aan

We wachten gewoon tot de pizza komt

De wereld roept ons en grijnst naar ons

Maar we blijven liever binnen, kijk Instagram

Nog niet zo lang geleden waren we nog grijstinten

Nu zijn koekjes en thee genoeg voor ons in de avond

Maar schat, we kunnen alles, eerlijk gezegd

Laten we opnieuw beginnen zoals Matthias Reim

We zijn te weinig actie, te veel arthouse

Zijn niet genoeg voldoening, de eenzame harten club

We zijn te veel zwart-wit, te weinig explosie

Kom op, laten we weer naar binnen gaan, ik weet dat het het waard is

Vroeger leek het meer op "la vida loca"

Nu meer zoals oma en opa

Vandaag willen we "punt, punt, komma, streepje"

In die tijd bombardeerden we nog elke hele auto

Vroeger zei men 'Woah cool, jog'

Vandaag willen we allebei gewoon online gokken

Thuis zitten we het liefst in het kleine kamertje

Omdat het daar zo oncomfortabel is

Het kan niet!

Wij twee bewegen alleen in cirkels

Voorheen alles gegeven zoals bloed, zweet en tranen

Maar vandaag geven we geen fuck om de moeite

Laten we iets doen!

vat moed

Ik geef je de mijne en jij pakt het ermee in

Je zult zien dat alles goed komt

We moeten er allebei wat aan doen

We zijn te weinig actie, te veel arthouse

Zijn niet genoeg voldoening, de eenzame harten club

We zijn te veel zwart-wit, te weinig explosie

Kom op, laten we weer naar binnen gaan, ik weet dat het het waard is

En als je er dan naast me bent, ik hou ook wel van een beetje film noir

En als je om je heen kijkt, zijn we nog steeds een klassieker zoals Bruce Lee

We zijn te weinig actie, te veel arthouse, te veel arthouse

Zijn niet genoeg voldoening, de eenzame harten club

We zijn te veel zwart-wit, te weinig explosie

Kom op, laten we weer naar binnen gaan, ik weet dat het het waard is

We zijn te weinig actie, te veel arthouse, te veel arthouse

Zijn niet genoeg voldoening, de eenzame harten club

We zijn te veel zwart-wit, te weinig explosie

Kom op, laten we weer naar binnen gaan, ik weet dat het het waard is