Quarto Negro - Amado Batista

Amanhece o dia solidão é fera

E eu aqui sozinho nessa longa espera

Nesse quarto negro de saudade

Sem você…

Frases que enfeitaram os meus sonhos

Dessas eram as cartas tão risonhas…

Desbotaram todas com o pranto…

Que chorei…

Meu sorriso alegre se desfez…

Com a falta do seu lindo olhar…

Morreu a esperança do meu peito…

Nesta ansia de lhe encontrar…

Ah… se você me aparecesse…

De braços abertos pra voltar…

Com o beijo eu entregaria…

Todo o amor que eu tenho pra lhe dar…

Meu sorriso alegre se desfez…

Com a falta do seu lindo olhar…

Morreu a esperança do meu peito…

Nesta ansia de lhe encontrar…

Ah… se você me aparecesse…

De braços abertos pra voltar…

Com o beijo eu lhe entregaria…

Todo o amor que eu tenho pra lhe dar…

De dag breekt aan, eenzaamheid is een beest

En hier ben ik alleen in dit lange wachten

In deze zwarte kamer van verlangen

Zonder jou…

Zinnen die mijn dromen sierden

Dit waren de lachende brieven...

Ze vervaagden allemaal door het huilen...

Ik huilde...

Mijn blije lach verdween...

Ik mis je mooie look...

De hoop in mijn hart stierf...

In deze gretigheid om jou te vinden...

Oh... als je aan mij verscheen...

Met open armen om terug te keren...

Met de kus die ik zou geven...

Alle liefde die ik je kan geven...

Mijn blije lach verdween...

Ik mis je mooie look...

De hoop in mijn hart stierf...

In deze gretigheid om jou te vinden...

Oh... als je aan mij verscheen...

Met open armen om terug te keren...

Met de kus die ik je zou geven...

Alle liefde die ik je kan geven...