Una Nota Que Cae - Alfonso André, José Manuel Aguilera, La Barranca

Una nota que cae

En la oscuridad

Produce una onda

Esa onda, al chocar

Con la realidad

Produce un reflejo

Todo reflejo, al llegar

Al punto final

Recuerda su origen

En el corazón

¿Cuántos millones de canciones han de haber

Circulando en el aire, viajando por la red?

¿Y cuántos versos se tienen que escribir

Para ver si es que alguno se enreda en ti?

Mientras, tú vas avanzando en medio de la multitud

Con los volcanes que rodean a la ciudad

Recortándose humeantes a contraluz

(coro)

De alguna forma habrá que transitar

El camino directo hacia la percepción

Dinamitar el aislamiento general

Y a través de una grieta, tocarte al fin

Mientras, tú vas con cautela en este mundo aterrador

Y en un instante de suprema claridad

Se abrirá toda sombra como una flor

(coro)

een dalende noot

In het donker

produceert een golf

Die golf, als je botst

met de werkelijkheid

Produceert een reflectie

Alle reflectie, bij aankomst

naar het eindpunt

Onthoud je afkomst

In het hart

Hoeveel miljoenen nummers moeten er zijn

Circuleren in de lucht, reizen door het netwerk?

En hoeveel verzen er geschreven moeten worden

Om te zien of iemand in jou verstrikt raakt?

Ondertussen vorder je midden in de menigte

Met de vulkanen die de stad omringen

Gesilhouetteerd rokerig tegen het licht

(Refrein)

Op de een of andere manier zullen we moeten overstappen

De directe weg naar perceptie

Blaas het algemene isolement op

En door een spleet, raak je eindelijk aan

Terwijl je voorzichtig betreedt in deze enge wereld

En in een oogwenk van opperste helderheid

Elke schaduw zal zich openen als een bloem

(Refrein)