Саня - Александр Кузнецов

Мама здравствуй, я пишу, что пока ещё дышу бытом зоны

От закона не уйти и бродяжая судьба взаперти,

Но хорошая моя знать для грусти у тебя нет резона

Ведь не вечен этот рай снова здравствуй и прощай впереди

До свободы двадцать дней, а потом из лагерей убываю

В небе стаи облаков мои сорок сороков проплывут

По вискам стучит капель, и колючий мой апрель в дымке тает

Ну, а дни бегут, бегут, бегут, бегут

Как ты батя не серчай на дворе весну встречай все вернёмся

Мне привиделось во сне как нарву сирень сестре поутру

За судьбу отдал года, не держи ты батя зла, улыбнёмся

Ключевой воды нальём самых близких позовём всё к добру

До свободы двадцать дней, а потом из лагерей убываю

В небе стаи облаков мои сорок сороков проплывут

По вискам стучит капель, и колючий мой апрель в дымке тает

Ну, а дни бегут, бегут, бегут, бегут

Мне столыпинский вагон повезёт на тот перрон, где встречают

В травы лягу высоко кто-то в небе молоко расплескал

Стерегут мать сизарю, по привычке заварю крепко чаю

Догорят мечты костром, это будет всё потом, а пока

До свободы двадцать дней, а потом из лагерей убываю

В небе стаи облаков мои сорок сороков проплывут

По вискам стучит капель, и колючий мой апрель в дымке тает

Ну, а дни бегут, бегут, бегут, бегут

По вискам стучит капель, и колючий мой апрель в дымке тает

Ну, а дни бегут, бегут, бегут, бегут

Hallo mama, ik schrijf dat ik nog steeds het leven van de zone adem

Je kunt niet ontsnappen aan de wet en het dwalende lot is opgesloten,

Maar ik weet dat je voor verdriet geen reden hebt

Dit paradijs is tenslotte niet eeuwig weer hallo en tot ziens verder

Twintig dagen tot de vrijheid, en dan verlaat ik de kampen

In de lucht zullen zwermen wolken mijn veertig eksters zweven

Druppels vallen op mijn slapen, en mijn stekelige april smelt in een waas

Nou, de dagen rennen, rennen, rennen, rennen

Hoe gaat het, papa, wees niet boos in de tuin voor de lente, ontmoet iedereen, we komen terug

Ik droomde in een droom hoe een narva lila voor mijn zus in de ochtend

Ik gaf jaren voor het lot, houd je vader niet slecht, laten we lachen

Laten we bronwater gieten bij de dichtstbijzijnde, roep alles voorgoed op

Twintig dagen tot de vrijheid, en dan verlaat ik de kampen

In de lucht zullen zwermen wolken mijn veertig eksters zweven

Druppels vallen op mijn slapen, en mijn stekelige april smelt in een waas

Nou, de dagen rennen, rennen, rennen, rennen

De Stolypin-koets brengt me naar het platform waar ze elkaar ontmoeten

Ik lig hoog in het gras, iemand morste melk in de lucht

Ze bewaken de moeder van de sizar, uit gewoonte zal ik sterke thee maken

Dromen zullen opbranden als een vuur, het zal allemaal later zijn, maar voor nu

Twintig dagen tot de vrijheid, en dan verlaat ik de kampen

In de lucht zullen zwermen wolken mijn veertig eksters zweven

Druppels vallen op mijn slapen, en mijn stekelige april smelt in een waas

Nou, de dagen rennen, rennen, rennen, rennen

Druppels vallen op mijn slapen, en mijn stekelige april smelt in een waas

Nou, de dagen rennen, rennen, rennen, rennen