На Воркуту - Александр Кузнецов

Помнишь братишка стылый перрон, стылый перрон, зимний перрон,

Крики, погрузка в спец эшелон, в ночь друг за друг за другом бегом.

Бился бродяжий фортяк за спиной, сменка со мной, хавка со мной.

Шли мы тогда под одною статьей, под статьей одной.

Этапы длинные на Воркуту, стучат колесики шук тук тудук,

Вагон столыпинский вперед бежал, все на централ, да на централ.

Вагон столыпинский, а жизнь одна, этапы длинные на севера,

И как забыть дорогу ту на Воркуту, на Воркуту.

Помнишь братишка кичи огни, кичи огни в ней портаки,

Клацали злые собачьи клыки и пересыльной замки.

Там на транзитнике нар два ряда, решка туда, решка сюда,

Выгруз, загруз и опять города в клетку города.

Этапы длинные на Воркуту, стучат колесики шук тук тудук,

Вагон столыпинский вперед бежал, все на централ, да на централ.

Вагон столыпинский, а жизнь одна, этапы длинные на севера,

И как забыть дорогу ту на Воркуту, на Воркуту.

Помнишь братишка стылый перрон, стылый перрон, зимний перрон,

Крики, погрузка в спец эшелон, в ночь друг за друг за другом бегом.

Ты не пришлешь из дома конверт, адреса нет, адреса нет,

А впереди стеной восемь бед, восемь долгих лет.

Этапы длинные на Воркуту, стучат колесики шук тук тудук,

Вагон столыпинский вперед бежал, все на централ, да на централ.

Вагон столыпинский, а жизнь одна, этапы длинные на севера,

И как забыть дорогу ту на Воркуту, на Воркуту.

Вагон столыпинский, а жизнь одна, этапы длинные на севера,

И как забыть дорогу ту на Воркуту, на Воркуту.

Herinner je je, broeder, het bevroren platform, het koude platform, het winterplatform,

Geschreeuw, geladen in een speciale trein, de een na de ander de nacht in rennend.

Een zwervende fortyak vocht achter zijn rug, een ploeg met mij, een havik met mij.

We liepen toen onder één artikel, onder één artikel.

De etappes zijn lang naar Vorkuta, de wielen kloppen shuk tuk tuduk,

De Stolypin-auto reed vooruit, allemaal naar het midden, maar naar het midden.

Het rijtuig is van Stolypin, maar er is maar één leven, de etappes zijn lang naar het noorden,

En hoe je die weg naar Vorkuta, naar Vorkuta kunt vergeten.

Weet je nog, broer, kitchi lichten, kitchi lichten in haar havens,

Boze hondentanden en doorvoersloten klapperden.

Er zijn twee rijen op de stapelbeddoorvoer, staarten daar, staarten hier,

Los, laad en opnieuw steden in de stadscel.

De etappes zijn lang naar Vorkuta, de wielen kloppen shuk tuk tuduk,

De Stolypin-auto reed vooruit, allemaal naar het midden, maar naar het midden.

Het rijtuig is van Stolypin, maar er is maar één leven, de etappes zijn lang naar het noorden,

En hoe je die weg naar Vorkuta, naar Vorkuta kunt vergeten.

Herinner je je, broeder, het bevroren platform, het koude platform, het winterplatform,

Geschreeuw, geladen in een speciale trein, de een na de ander de nacht in rennend.

U stuurt geen envelop van thuis, geen adres, geen adres,

En voor de muur liggen acht problemen, acht lange jaren.

De etappes zijn lang naar Vorkuta, de wielen kloppen shuk tuk tuduk,

De Stolypin-auto reed vooruit, allemaal naar het midden, maar naar het midden.

Het rijtuig is van Stolypin, maar er is maar één leven, de etappes zijn lang naar het noorden,

En hoe je die weg naar Vorkuta, naar Vorkuta kunt vergeten.

Het rijtuig is van Stolypin, maar er is maar één leven, de etappes zijn lang naar het noorden,

En hoe je die weg naar Vorkuta, naar Vorkuta kunt vergeten.