Tiempo - AID

Creo que camina y nunca se para

Y cada vez corre más

Aunque lo queramos, no se separa

Siempre nos irá de tras

Puedes desear huir, escapando

Pero te perseguirá

Sabes que al final te acabas cansando

Y él no se cansará

Intrigada por querer saber quién eres tú

¿Qué eres tú?, tengo toda la inquietud

¿Por qué repites?

¿Por qué aceleras y frenas tu exactitud

Y juegas conmigo en cada Déjà vu?

¿Por qué te ocultas?

Yo ya lo sé

Y sé que puedes

Hacer lo que tengas que hacer

Lo que más me agobia no es no poder saber quién eres

Es que nunca lo voy a saber

¿Por qué nos raptas?

¿Por qué nos captas?

No entendemos tus entrañas tan abstractas

¿Por qué nos atas?

Ah ¿Por qué nos matas?

¿Por qué vienes y nos ganas y luego te vas?

Lo que daría por poder saber en qué consistes

De momentos solo puedo imaginar

Por mucho que estudiemos solo haremos teorías

Aunque siempre los querrás soñar

Creo que camina y nunca se para

Y cada vez corre más

Aunque lo queramos, no se separa

Siempre nos irá de tras

Puedes desear huir, escapando

Pero te perseguirá

Sabes que al final te acabas cansando

Y él no se cansará

Eres cruel, nos envejeces

Juegas sucio porque tú nunca pereces

Eres parte, parte o todo de otra dimensión

Obligados a aceptarte con resignación

Incapaces de entender cuál sea tu verdad

Estamos en eterna inferioridad

Tú sabes cosas que nosotros no

Estamos limitados, vamos, eso creo yo

Yo ya no sé lo que pensar

Dicen que lo pones todo en su lugar

Dicen que ayudas a olvidar

Y yo a menudo me olvido de que estás

Y sé que mi reflejo es más maduro cada vez

El espejo va arrugándote la tez

Parece que es un síntoma de lucidez

Pero pensar en ti es una insensatez, lo es

Creo que camina y nunca se para

Y cada vez corre más

Aunque lo queramos, no se separa

Siempre nos irá de tras

Puedes desear huir, escapando

Pero te perseguirá

Sabes que al final te acabas cansando

Y él no se cansará

Ah no estas pero se te percibe

Dime que fórmula es la que te describe

No sé si haces de la vida un declive

O estás aquí para que la motive

Harás que distorsione la visión del paso de los años

Y cada vez parezca más pequeños

Y cada vez parecerá que corren más

Por todo lo que se ha quedao atrás

Eh ¿por qué?

¿Por qué eres tan inexistente, pero tan persistente?

Nunca vienes de frente

¿Por qué tu apariencia es transparente?

Que no te presentas pero estás tan presente

Día a día metiendo la pata

Cada cinco frases una errata

Tú vivirás con la noción más insensata

Matar el tiempo pero él es quién te mata

Creo que camina y nunca se para

Y cada vez corre más

Aunque lo queramos, no se separa

Siempre nos irá de tras

Puedes desear huir, escapando

Pero te perseguirá

Sabes que al final te acabas cansando

Y él no se cansará

Ik denk dat hij loopt en nooit stopt

En elke keer dat het meer draait

Hoewel we het willen, scheidt het niet

zal altijd achter ons staan

Misschien wil je wegrennen, wegrennen

maar het zal je achtervolgen

Je weet dat je uiteindelijk moe wordt

En hij zal niet moe worden

Geïntrigeerd om te willen weten wie je bent

Wat ben jij, ik heb alle rusteloosheid

Waarom herhaal je?

Waarom versnelt en vertraagt ​​u uw nauwkeurigheid?

En speel je met mij in elke déja vu?

Waarom verstop je je?

ik weet het al

en ik weet dat je het kunt

doe wat je moet doen

Wat me het meest overweldigt, is dat ik niet kan weten wie je bent

Is dat ik nooit zal weten?

Waarom ontvoer je ons?

Waarom vang je ons?

We begrijpen je ingewanden niet zo abstract

Waarom bind je ons vast?

Oh, waarom vermoord je ons?

Waarom kom je ons verslaan en vertrek je dan?

Wat ik zou geven om te weten waar je uit bestaat

Soms kan ik het me alleen maar voorstellen

Hoeveel we ook bestuderen, we zullen alleen theorieën maken

Hoewel je ze altijd wilt dromen

Ik denk dat hij loopt en nooit stopt

En elke keer dat het meer draait

Hoewel we het willen, scheidt het niet

zal altijd achter ons staan

Misschien wil je wegrennen, wegrennen

maar het zal je achtervolgen

Je weet dat je uiteindelijk moe wordt

En hij zal niet moe worden

Je bent wreed, je veroudert ons

Je speelt vies want je gaat nooit verloren

Je bent een deel, een deel of het geheel van een andere dimensie

Gedwongen om je te accepteren met ontslag

Niet in staat om te begrijpen wat jouw waarheid is

We zijn in eeuwige minderwaardigheid

Jij weet dingen die wij niet weten

We zijn beperkt, kom op, ik denk het wel

Ik weet niet meer wat ik moet denken

Ze zeggen dat je alles op zijn plaats zet

Ze zeggen dat je helpt te vergeten

En ik vergeet vaak dat jij dat bent

En ik weet dat mijn spiegelbeeld elke keer volwassener wordt

De spiegel rimpelt je teint

Het lijkt erop dat het een symptoom is van luciditeit

Maar aan jou denken is dwaas, dat is het wel

Ik denk dat hij loopt en nooit stopt

En elke keer dat het meer draait

Hoewel we het willen, scheidt het niet

zal altijd achter ons staan

Misschien wil je wegrennen, wegrennen

maar het zal je achtervolgen

Je weet dat je uiteindelijk moe wordt

En hij zal niet moe worden

Ah dat ben je niet, maar je wordt waargenomen

Vertel me welke formule de formule is die jou beschrijft

Ik weet niet of je het leven een verval maakt

Of ben je hier om haar te motiveren

Je zult me ​​de visie van het verstrijken van de jaren doen vervormen

En het lijkt kleiner en kleiner

En elke keer zal het lijken alsof ze meer rennen

Voor alles wat is achtergelaten

eh waarom?

Waarom ben je zo onbestaande, maar toch zo volhardend?

Je komt nooit van voren

Waarom is je uiterlijk transparant?

Dat je niet komt opdagen maar zo aanwezig bent

Dag na dag verknoeien

Elke vijf zinnen een fout

Je zult leven met het meest krankzinnige idee

Dood de tijd, maar hij is degene die jou vermoordt

Ik denk dat hij loopt en nooit stopt

En elke keer dat het meer draait

Hoewel we het willen, scheidt het niet

zal altijd achter ons staan

Misschien wil je wegrennen, wegrennen

maar het zal je achtervolgen

Je weet dat je uiteindelijk moe wordt

En hij zal niet moe worden