Pride and Joy - Adaliah

Looking back on the past, through a charred pane of glass

Wondering where did i go wrong?

Wondering where his bright mind turned to shit

He through his shell into the sea, lost under a sea of blues

Days go by, he’s still a burden on his family.

Years passing by,

he’s still long gone

Now just a memory, that I stay haunted by.

His voice still lingers through my

head.

I never said goodbye

As he sits dead in his chair

Full of the poison he so cleverly sought

He tried so hard, to leave us behind

His mother barely just hanging on

She’s still waiting for him to come back home

A diamond necklace

His youthful innocence

Still shining bright in her eyes

But she was never shamed.

Looking back on the past, through a charred pane of glass, wondering where his

bright mind turned to shit.

She through his shell into the sea, that’s how she

remembers…

Her pride and joy, still shining bright in her eyes

Terugkijkend op het verleden, door een verkoolde ruit

Vraagt ​​u zich af waar ik de fout in ben gegaan?

Vraagt ​​​​u zich af waar zijn heldere geest naar stront is veranderd?

Hij door zijn schild in de zee, verloren onder een zee van blues

Dagen gaan voorbij, hij is nog steeds een last voor zijn gezin.

Jaren gaan voorbij,

hij is nog lang weg

Nu slechts een herinnering, waar ik door achtervolgd blijf.

Zijn stem klinkt nog steeds door mijn

hoofd.

Ik heb nooit afscheid genomen

Terwijl hij dood in zijn stoel zit

Vol met het gif dat hij zo slim zocht

Hij probeerde zo hard om ons achter te laten

Zijn moeder houdt het amper vol

Ze wacht nog steeds tot hij thuiskomt

Een diamanten halsketting

Zijn jeugdige onschuld

Schijnt nog steeds helder in haar ogen

Maar ze schaamde zich nooit.

Terugkijkend op het verleden, door een verkoolde ruit, zich afvragend waar zijn...

heldere geest veranderde in shit.

Ze door zijn schelp de zee in, zo is ze

herinnert zich…

Haar trots en vreugde, nog steeds helder in haar ogen