Abril - Acru

Se acerca Abril, yo perdido en mí

Afuera llueve desde el jueves, sí

En el bolsillo las nueve mil deudas

Y dudas hay una, creer en mí

Desde la angustia fue que emergí

Emprendí, entendí que en el presente vi

Lo infértil y disentí entré en tu dimenti

Y me fui sin mentir (That's real)

Vi la ficción que hay en esos 20 mil

Quizás en el barrio no se vive así

«¿Dónde te vas, Agustín?»

Preguntaba la mama cuando me veía salir

Aburrido de la plata, de la ciencia, de la imagen

La creencia, el sentido e' pertenencia entendí

Que fabrican apariencias, comen desde tu inocencia

Sé que ese mundo no era para mí

No me criaron así, no me formaron así

Hmm, no me criaron, no me formaron así

No me criaron, no me formaron

No me criaron, no me formaron así

Me pasé por géneros desde una hoja

Me alcanzó para versos en vez de alhajas

Desde dónde venimos no queda otra

Sigo siendo el mismo wacho que bailaba rock en patas

Si mañana me disparan

Quedan canciones como éstas de mi parte

Pa' que sepan bien de qué se trata

Mis inéditos respiran dentro del planeta

Ayer Spinetta volvió a escribirme una carta

Y te recomiendo utilizar lo aprendido

Pa' vestirle el alma a tu texto vacío

Tenga la puta casa iluminada

O este cuarto ante la nada

Sé que ella es de verdad

Porque va a caminar conmigo

Quizás sea porque se enamoró de mis ideas

Quizás sea porque en lo real somos parecidos

Quizás sea porque sabe que me cuesta crear

Quizás sea porque ya soy un relato vivo

No me criaron así, no me formaron así, hmm

No me criaron, no me formaron así

No me criaron

Toc-toc, only love, amor de monoblocks

Pensando en ella, dibujaba el sol

Pensé ponerle un pero, pero no

No sabía como llenar este vacío así que work

Agarrá mi mano, escribí al instante

Despacito nena, vas a desintegrarme

Pensé en regalarle diamantes

Sonrió y miró al instante, dijo:

«Hay cosas que son mucho má' importantes»

Son fotos escalas de instantes

De analizarme, la llama drenaba mi sangre

Encerraba en mi carne

La magia vital que me hace delirar, men

Poder sobre mí, irritable

Pensé en escribirte en la intimidad, babe

Te vi bailando en mis raps, damn, damn, damn, damn

No me criaron así, no me formaron así

No me criaron, no me formaron así

No me criaron, no me formaron

No me criaron, no me formaron así

No, (no)

No, (no)

No, (no)

No, (no)

No, (no)

No

No me criaron así, no me formaron así

No, no, no

No me criaron así

No me criaron así, no me formaron así

No me criaron así, no me formaron así

No me criaron, no me formaron así

April komt eraan, ik ben mezelf kwijtgeraakt

Het regent buiten sinds donderdag, ja

In de zak de negenduizend schulden

En er is één twijfel, geloof in mij

Het was van angst dat ik tevoorschijn kwam

Ik ondernam, ik begreep dat ik in het heden zag

De onvruchtbare en ik waren het er niet mee eens dat ik je dimenti heb ingevoerd

En ik ging weg zonder te liegen (dat is echt)

Ik zag de fictie die in die 20 duizend zit

Misschien woon je in de buurt niet zo

'Waar ga je heen, Agustín?'

vroeg de moeder toen ze me zag vertrekken

Verveeld met geld, met wetenschap, met het imago

Het geloof, het gevoel ergens bij te horen begreep ik

Die de schijn ophouden, eet van je onschuld

Ik weet dat die wereld niet voor mij was

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Hmm, ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Ze hebben me niet opgevoed, ze hebben me niet getraind

Ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo gevormd

Ik ging door genres van een blad

Het bereikte me voor verzen in plaats van sieraden

Waar wij vandaan komen is er geen ander

Ik ben nog steeds dezelfde wacho die rock op benen danste

Als ze me morgen neerschieten

Er zijn liedjes zoals deze van mij

Zodat ze goed weten waar het over gaat

Mijn ongepubliceerde adem in de planeet

Gisteren schreef Spinetta me weer een brief

En ik raad je aan om te gebruiken wat je hebt geleerd

Om de ziel van je lege tekst te kleden

Laat het verdomde huis aansteken

Of deze kamer voor niets

Ik weet dat ze echt is

Want ze gaat met me meelopen

Misschien komt het omdat hij verliefd werd op mijn ideeën

Misschien komt het doordat we in werkelijkheid op elkaar lijken

Misschien komt het omdat hij weet dat het moeilijk voor me is om te creëren

Misschien komt het omdat ik al een levend verhaal ben

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed, hmm

Ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo gevormd

Ik ben niet opgevoed

Klop-klop, alleen liefde, liefde door monoblokken

Hij dacht aan haar en tekende de zon

Ik dacht eraan om een ​​maar te zetten, maar nee

Ik wist niet hoe ik deze leegte moest vullen, dus ik werkte

Pak mijn hand, schreef ik meteen

Langzaam schat, je gaat me desintegreren

Ik dacht eraan om haar diamanten te geven

Hij glimlachte en keek meteen, zei:

"Er zijn dingen die veel belangrijker zijn"

Het zijn fotoschalen van momenten

Door me te analyseren, trok de vlam mijn bloed weg

opgesloten in mijn vlees

De vitale magie die me ijlt, mannen

Macht over mij, prikkelbaar

Ik dacht erover om je privé te schrijven, schat

Ik zag je dansen op mijn raps, verdomme, verdomme, verdomme, verdomme

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo gevormd

Ze hebben me niet opgevoed, ze hebben me niet getraind

Ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo gevormd

nerd)

nerd)

nerd)

nerd)

nerd)

Nee

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Nee nee nee

Ik ben niet zo opgevoed

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Ik ben niet zo opgevoed, ik ben niet zo opgevoed

Ik ben niet opgevoed, ik ben niet zo gevormd