Mi Error - Abel Pintos

Aunque me arrepienta de mi error

No voy a curarme esta herida

Que yo mismo abrí con un puñal en mi memoria

Y sangrara el resto de mi vida

Aunque me arrepienta de mi error

Ya no puedo verte más, amor

Sólo en un rincón riel corazón

Quedará el recuerdo de aquel día

Cuando me crucé con la frialdad

Y la belleza que vendían esos dos «diamantes»

Que después lloraron tu dolor

Y se volvieron mi condena, amor

He abrazado todo mi dolor

Viendo que la calma no la da el olvido

Siempre vuelve el frío y la humedad

Con las sombras que se esconden en un sueno herido

He abrazado todo mi dolor

Y ya no puedo verte más amor

He pasado el tiempo sin razón

Desde que bebí la ultima gota

Que sobre mi labios derramó

Los cristales astillados de tú alma rota

Como corta el filo del dolor

Y de ya no verte más, amor

Y lo que me queda por vivir

Queriendo olvidarme fo vivido

No vale la pena si al final

Me persiguen los fantasmas de lo que he perdido

Llevo hasta en mi sangre tu dolor

Y ya no puedo verte más amor

He abrazado todo mi dolor

Viendo que la calma no la da el olvido

Siempre vuelve el frió y la humedad

Con las sombras que se esconden en un sueño herido

He abrazado todo mi dolor

Y ya no puedo verte más amor

Hoewel ik spijt heb van mijn fout

Ik ga deze wond niet helen

Die ik zelf opende met een dolk in mijn geheugen

En ik zal de rest van mijn leven bloeden

Hoewel ik spijt heb van mijn fout

Ik kan je niet meer zien, liefje

Alleen in een hoekrailhart

De herinnering aan die dag zal blijven

Toen ik kou tegenkwam

En de schoonheid die die twee "diamanten" verkochten

Dat ze later je pijn huilden

En ze werden mijn zin, liefde

Ik heb al mijn pijn omarmd

Zien dat rust niet wordt gegeven door vergetelheid

De kou en de vochtigheid komen altijd terug

Met de schaduwen die zich verbergen in een gewonde droom

Ik heb al mijn pijn omarmd

En ik kan je niet meer zien liefje

Ik heb tijd doorgebracht zonder reden

Sinds ik de laatste druppel heb gedronken

Dat op mijn lippen gemorst

Het gebroken glas van je gebroken ziel

Omdat het de rand van pijn snijdt

En om je niet meer te zien, liefje

En wat ik nog heb om te leven

Willen me vergeten om te leven

Het is het uiteindelijk niet waard

Ik word achtervolgd door de geesten van wat ik heb verloren

Ik draag zelfs je pijn in mijn bloed

En ik kan je niet meer zien liefje

Ik heb al mijn pijn omarmd

Zien dat rust niet wordt gegeven door vergetelheid

De kou en de vochtigheid komen altijd terug

Met de schaduwen die zich verbergen in een gewonde droom

Ik heb al mijn pijn omarmd

En ik kan je niet meer zien liefje