La Llave - Abel Pintos

La soledad se hace carne en mí

Y la noche parece un desierto

Pero llegas tú, con tu inmensa luz

Y te declaras dueña de mis sueños

El tiempo viste un color azul

Parecido a un suspiro del cielo

De solo saber, que te voy a ver

Y a regalarte todos mis momentos

Vas a verme llegar

Vas a oir mi canción

Vas a entrar sin pedirme la lleve

La distancia y el tiempo no saben

La falta que le haces a mi corazón

Porque puedo callar mis palabras

Y escucharte en el viento hablar

Porque puedo soñar para verte

Y tener aún sin soñar

Vas a verme llegar

Vas a oir mi canción

Vas a entrar sin pedirme la llave

La distancia y el tiempo no saben

La falta que le haces a mi corazón

eenzaamheid wordt vlees in mij

En de nacht lijkt op een woestijn

Maar je komt aan, met je immense licht

En je verklaart jezelf de eigenaar van mijn dromen

Tijd draagt ​​een blauwe kleur

Als een adem uit de hemel

Gewoon wetende dat ik je ga zien

En om je al mijn momenten te geven

je zult me ​​zien aankomen

je zult mijn lied horen

Je gaat naar binnen zonder me te vragen om het te nemen

Afstand en tijd weet het niet

Het gemis dat je mijn hart aandoet

Omdat ik mijn woorden tot zwijgen kan brengen

En luister naar je spreken in de wind

Omdat ik kan dromen om je te zien

En om stil te hebben zonder te dromen

je zult me ​​zien aankomen

je zult mijn lied horen

Je gaat naar binnen zonder mij om de sleutel te vragen

Afstand en tijd weet het niet

Het gemis dat je mijn hart aandoet